Polly’s Korte maar Krachtige Fieste, dag 3

27 jul

Het is, alweer, de laatste dag van mijn korte maar krachtige Driedaagse. Het was mooi, alweer, en voor volgend jaar staan de 2 dagen verlof al geboekt! Opdat ik niet, zoals dit jaar, een stralende dag vol straattheaterpareltjes moet missen. Het wordt dus weer als vanouds een vierdaagse, in 2015.

Vandaag begon rustig in het Design Museum, met een confronterende tentoonstelling over wat plastic doet met een mens, en de wereld, en een fijne tentoonstelling over het werk van Finn Juhl, een vakmens pur sang, die wreed schone dingen heeft gemaakt: hoe dat hout van die stoelen in elkaar past, hoe zacht en schoon, dat hout. Ooit zouden wij daar eens een stoel van willen, van die mens. En b. heeft zijn hart verloren aan een bureaumeubel van zijn hand.

Ik trok over een beperkte bloemenmarkt (die zich uitsterkte over een leeg Boomtown terrein), waar ik nog een bijenlokker kocht, om de meesterbevruchters richting serre te lokken.

We lunchten in de tuin, stokbrood, kaas en fruit, meer moet dat niet zijn.

Daarna fietsten we richting Gentbrugge, naar het Woonzorgcentrum De Vijvers, waar Studio Orka dit keer zijn tenten had opgslagen, voor Zoutloos, alweer een pareltje van formaat. Hoe ze het toch steeds weer doen, ik blijf het onvoorstelbaar mooi vinden. Deze keer was het decor minder groot en opvallend, maar even groots en impressionant, in al zijn kleinheid. Dikke tranen rolden over mijn wangen, van ontroering, maar ik had ook buik-en kaakpijn van het lachen. Ook Henri genoot met volle teugen, om hem mee te krijgen naar een voorstelling van Orka is geen overredingskracht nodig (alles mag in de kast blijven).

Des avonds hadden we Ensor van Circus Ronaldo en Cie Cecilia op het programma, met de GF-vrienden-bende, en er waren nog een paar voorstellingen tussen die twee die we (lees: ikke, maar Henri was een (meestal) gewillig slachtoffer) graag wilden zien. Helaas stak het onweer daar een dikke stok voor, want de tijd tussen de 2 voorstellingen hebben we vooral gevuld met schuilen, verwonderd zijn over oveel regen, crocskes van Heet Brood (2 maffiosi en 1 Boer’njongen) eten onde het afdakske, onze droge schoenen gaan halen (die we mee hadden voor Ronaldo, k. (Aka m.) had ons verwittigd dat ge best schoeisel aandoet dat tegen de modder kan, waarvoor dank!), bezoek krijgen van mijn ouders (die net terug waren van La Douce), met handdoeken van moemoe om ons af te drogen, en een tractatie in de vorm van nog een crocske (ik ging voor een halve Pittige Tante deze keer). De voorstellingen die we zo graag wilden zien (scratch) wa afgelast (weenween), en ze zagen de prachtige toren van de Artiest met het Grote Hoofd plechtig instorten (weer weenween).

De dag eindigde met Ensor, 2,5 uur lang, maar het leek maar een half uur. Ook Henri vond het mooi, en ik zag hem heel vaak lachen en geboeid kijken (mannen en vrouwen werden gescheiden, en zaten rechtover elkaar, met het langwerpige podium/zandbak) tussen hen in, dus ik kon hem goed begluren ;-)

Nog enkele fotookes als uitsmijterke. Tot volgend jaar!

20140728-092826-34106552.jpg

20140728-092827-34107090.jpg

20140728-092825-34105927.jpg

20140728-093133-34293878.jpg

20140728-093132-34292405.jpg

20140728-093134-34294431.jpg

20140728-093133-34293384.jpg

20140728-093132-34292894.jpg

Polly’s Korte maar Krachtige Fieste, dag 2

26 jul

De dag begon met een vers gebakken pannekoekske, gefabriceed door b. met eitjes van de kipjes met het schoonste leven dat een kipje maar dromen kan (die van mijn ouders), met confituur van de kersen van de kerselaar in Bouillac, made in Bouillac door mijn mama (mjamie!). Uiteraard vergezeld van een latteeke en een versgeperst fruitsapje.

Daarna ging het van winkel naar winkel, naar die bewuste kipjes waarvan sprake (ze hadden honger en dorst, mijn ouders zijn intussen terug van reis, maar terwijl ze weg waren zorgden wij voor hen, ik zeg wij, maar eigenlijk is het vooral b.), en tot slot richting stad om nog wat boodschapjes. We lunchten in onze warme stadstuin, en trokken dan onverdroten richting Sint-Baafssite, onze habitat tijdens de Fieste.

We genoten weer van vele mooie voorstellingen, in gezelschap van de vaste fiestevriendenbende, vooral Cammelot en Entre Nous konden ons bekoren. Maar voor alle artiesten: chapeau, wat die allemaal doen is onvoorstelbaar!

Voor de liefhebbers: nog wat beeldekens.

20140726-224720-82040539.jpg

20140726-224722-82042217.jpg

20140726-224723-82043512.jpg

20140726-224721-82041378.jpg

20140726-224720-82040958.jpg

20140726-224723-82043972.jpg

20140726-224721-82041799.jpg

20140726-224722-82042619.jpgor

20140726-224723-82043060.jpg

Morgen wordt een topdag, we starten met Zoutloos van Studio Orka (als je één voorstelling van hen hebt gezien, wil je ze allemaal zien), en we eindigen met Circus Ronaldo, met daartussen nog ander straatlekkers. Mjamie!

Polly’s Korte maar Krachtige Fieste, dag 1

25 jul

De dag begon met alweer een heerlijk ontbijt bij De Superette. De Klakaards doen iets met een mens: er komen een soort oergevolens in ons naar boven, hetgeen in combinatie met een zeker decorumverlies leidt tot ietwat schaamtelijke taferelen. Maar lekker dat het is ;-)

Na het ontbijt moesten er watboodschappen gedaan, en ondanks wat er werd voorspeld, kon dat onder een stralende zon. Er was zelfs nog tijd om van onze tuin te genieten, kaartjes te schrijven, een boekske te lezen, Nagiko the time of his life te laten beleven…

Als lunch aten we granenbrood uit de superette-oven, een omeletje (met eitjes van de kipjes van mijn ouders) met vers geplukte tuinkruiden, en coeur de boeuf tomaat.

20140725-231623-83783422.jpg

Daarna rushten Henri en ik ons richting Sint-Baafssite voor straattheatergeweld en -pareltjes. We kwamen er tijden, net voor en na, op wandel en verdwaling, heel wat vrienden tegen, sommigen na digitale afspraak, anderen per toeval, maar altijd: hartverwarmend.

Enkele beeldige impressies.

20140725-232101-84061545.jpg

20140725-232102-84062531.jpg

20140725-232102-84062020.jpg

20140725-232103-84063082.jpg

20140725-232103-84063752.jpg

20140725-232104-84064171.jpg

WeerZaag

24 jul

Ik heb mij lang ingehouden, maar nu moet het eruit. De laatste weken is het altijd hetzelfde scenario: prachtig weer als ik in de hitte van het UZ zit te zwoegen, maar als het weekend lonkt, of een vrije dag, krijg ik een verwittiging van mijn slimme telefoon dat ik moet oppassen want dat er een ‘significant temperature drop’ op komst is. We hebben net 2 prachtige dagen achter de rug, vandaag wordt zo mogelijk nog prachtiger (ik was/ben van wacht). Morgen heb ik een dagje verlof: eindelijk eens naar de Fieste, en wat zeggen alle weerberoihten: vanaf morgen is het gedaan met het schoon weer en komt er weer vooral regen uit de lucht gevallen. Ik word er een beetje moedeloos van. En ik heb nood aan vakantie (nog 3 weken!!).

Het moest er eens af, van mijn hart.

Cirq Batavaria

21 jul

Onze Fieste hebben zich totnogtoe vooral aan de rand afgespeeld: in de hogere, zuiderse sferen van Gent Jazz, in de luwte van het pand en het Augustijnenklooster, en vanavond: in het zotte geweld aan DOK, voor Cirq Batavaria. Ik was, lang geleden, fan van de allereerste Bataclan, toen het nog een voorstelling was waar je voor moest betalen en die maar enkele keren per dag speelde, op de Sint-Baafssite, jaja, het is heel lang geleden. Toen hing er de sfeer van die oude cirucussen, een sfeer die ik kende uit de boeken die ik las, het heeft me altijd geintrigeerd, en ik proefde het mysterie toen ook, daar op de weide. Ik vond het geweldig wat ze daar hadden neergezet. Het was de premiere van Jezus, die telkens opnieuw de lol vertelde van die man die naar de Stock Américan ging, om camouflagekledij. Het waren de gouden tijden van de Sterke Man, de Vrouw met de Baard, en de Man Zonder Armen. Ik ben altijd wel blijven gaan, naar de vervolgen, Bataclan I! II, III, Batacamp, enz, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik er telkens minde lang bleef plakken. De sfeer werd me iets té, ik was er niet echt op mijn gemak, dat sfeertje van ons-kent-ons, ik ben ook nooit fan geweest van interactief theater, toch niet op die manier. En vorig jaar ben ik zelfs niet geweest. Maar toen ik las over Cirq Batavaria dacht ik, yes, ze keren terug naar de essentie, dit wil ik zien. Dus kocht ik kaartjes (voor plaatsen met een kussentje, al kan ik al wie nu nog reserveert vooral de VIP plaatsen met champagne en aardbeien en de plaatsen met versnapering ten zeerste aanbevelen) voor mij en de zoon.
We hebben echt genoten, van de heerlijke absurditeiten, van die kleine verwondering, van de ontroering. Van het Schone Vehaal, met een klein scherp kantje aan, maar van een scherpte die niet zeer doet, wel de jeuk wegneemt.

Ik toon niet te veel foto’s, ik hou niet van spoilers en wil voral uw pret niet bederven, dus krijg je enkel een paar sfeerbeelden te zien. Ga Daarhenen en zie voor uzelve!

20140721-215031-78631007.jpg

20140721-215033-78633309.jpg

20140721-215032-78632624.jpg

20140721-215031-78631566.jpg

Een tentoonstellingske, iemand?

20 jul

De Gentse Feesten, dat is niet alleen worsten en veel te luide muziek, maar dat wist u al natuurlijk. Naast mijn all time favorite, het straattheater ofte Mira Miró, zijn er tijdens de fieste ook altijd mooie tentoonstellingen mee te pikken. Zondagochtend togen we naar de WorldPress Photo (prachtige beelden, die tot nadenken stemmen, meestal droef, verontwaardigd en of teleurgsteld in de mensheid maken, maar ook af en toe een lach op het gezicht toveren) in de Sint-Pietersabdij.

De Nationale Feestdag was een uitgelezen kans om naar het Wonderkabinet van de universiteit in het Pand en de tentoonstelling van Kaat Tilley te gaan bekijken: 2 tijdelijke en kort lopende pareltjes. Gaat dat ook zien! Ik geef al enkele voorsmaakjes weg.

20140721-140159-50519686.jpg

20140721-140200-50520135.jpg

20140721-140200-50520594.jpg

20140721-140201-50521032.jpg

20140721-140201-50521584.jpg

20140721-140202-50522216.jpg

Het gaat goed met de moestuinen, dank u.

20 jul

Welk een feest, dit weer. Voor de groenselkweek, bedoel ik. Want voor mij persoonlijk is het vooral mooi weer als ik moet werken, en slecht weer als ik thuis ben, en als het dan toch mooi weer is, veel te warm. Maar geen geklaag: als ik naar de serre kijk, springt mijn stadsboerinnenhart op van vreugde. De tomaten hangen te blinken, enkelen verkleuren al. Dat wordt smullen, binnenkort! Ook in onze geannexeerde tuin (ook wel de PiePaTuin genoemd) gaat het schitterend. Spijtig dat ik zo weinig tijd heb om er naartoe te trekken. Vorige week gingen onze ouders de eerste oogst plukken: patatjes, spinazie en erwtjes (due zo kraken dat de oordopsels moet insteken tijdens het eten om gehoorschade te voorkomen): welk een feest!

Ik laat u even meegenieten in beeld.

20140720-203008-73808646.jpg

20140720-203006-73806399.jpg</a

20140720-203007-73807074.jpg

20140720-203007-73807550.jpg

20140720-203008-73808128.jpg

20140720-203005-73805752.jpg

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.