Het is wel aangenaam als op een zalige zaterdag een zalige zondag volgt. Zodus, zodoende, trokken wij gisteren richting Gaasbeek voor de Author Paintings van Sam Dillemans (misschien wel mijn allergrootste favoriet van de nog in leven zijnde schilders). Helaas verloor ik -geheel buiten mijn wil en schuld- onderweg mijn knalpot, waardoor de tocht wat van zijn heerlijkheid verloor, en anderhalf uur langer duurde… Maar dankzij de vriendelijke en bijzonder professionele meneer van Europ Assistance geraakte ik toch nog in Gaasbeek, waar we met de vrienden rondkuierden in het zonovergoten park, alwaar vandaag ook nog eens de Highland Games plaatsvonden. Maar ik was vooral onder de indruk van die mens zijn schilderijen. Dillemans (ik zag ooit een prachtige documentaire over hem op Canvas) is zo een passioneel mens, die leeft voor wat hij doet, met een sérieux die je nog zelden tegenkomt dezer dagen op deze godverdomse bol. Ik werd nogal platgewalst door zijn werken, dat gevecht met de verf (deed mij ook -net als bij S. zijn werken zaterdag) verlangen naar olieverf -dat leven, die echtheid, die glanzende vettigheid, dat bereik je nooit met acryl. Maar ‘t is een grotere vuiligheid natuurlijk he. En mijn handen zijn zo al een ramp (droge handen van bij de geboorte+heel veel ontsmettingsalcohol+boerinnewerk=slechte combinatie), laat staan met wat terpentyn-marinade op geregelde tijdstippen. Al die Schone Koopen behoren dan ook nog eens toe aan mensen, waarvan menig mijn dagen -lang geleden of nog maar recent- hebben gekleurd met hu prachtige woorden en verhalen. Mooie herinneringen!
We sloten af met een late lunch in onze warme stadstuin (wie had dat gedacht), waar we ook nog verblijd werden met een bezoekje van e., m. en metekindje m.
En dan was het tijd om te werken!!
