Polly’s Vakantie – Part 2 – Middelheim

17 aug

Zondagochtend keerden we terug naar Gent, om kort daarna (ik althans, Henri was nog steeds niet helemaal hersteld en achtte het raadzamer om niet mee te gaan), na het legen van de zee-valies en het maken van de piepkleine Antwerpen-valies en het afwerken van de grote Frankrijk-valies, en na het snel nog fabriceren van een huisgemaakte lekker vettige crème tegen zonnebrand (met cocosolie, aloe vera (cool zo’n plant in huis hebben, wel een slijmerig affairke eens ge de blaadjes open snijdt) en citroenolie), weer de trein op te springen richting Antwerpen. Want daar wachtte mijn verloofde, het Park den Brandt, lekker eten, vriendin a. En jazz, heel veel (verdomd schone) jazz. 

   

  

  

  

   

Polly’s Vakantie – Part 1 – De Zee

16 aug

Het begon als een jarenlange traditie. Als Polly’s vakantie lonkt, wordt het slecht weer en zijn we ziek… Dit keer leek het zelfs een historische ommezwaai te worden. Dramatisch zelfs. Ik fietste in een zomerse hitte naar huis, en nadat ik de deur achter me had dicht getrokken, werd het plots donker… Terwijl ik de valies aan het afwerken was, pakten donkere wolken zich samen, en tegen dat Henri thuis was en we klaar waren om te vertrekken richting zee, begon het te waaien en te regenen. Maar Polly en De Zoon lieten zich niet uit het lood slaan. De vakantie was nu echt begonnen! Joepie!

De eerste avond genoten we van home made spaghetti, zuivere lucht en het zalige zicht op de zee, het starnd en de zonsondergang!

  
 
Ge gaat het niet geloven, maar de weergoden waren ons gunstig gezind. Terwijl het in het binnenland pijpestelen regende, waren er aan de zee enkele korte buien, maar ook veel zon op dag 1, en bleef het zo goed als gans de dag droog op dag 2. Dus genoten we op dag 1 van Beaufort in Raversijde, en Beaufort en shoppen en vooral terrasjeszitten en boeken lezen in Oostende (how I love this place).

   
    
   
   
    
 
Op dag 2 genoten we van Beaufort in DeNachtegaal in De Panne, na een heerlijke lunch bij Tram 57, en tramden we vandaar naar Middelkerke, voor de Intense MaisDoolhof -dat door de echtegenote van een collega wordt uitgebaat, een coole pop-up vlakbij ons. Daarna trokken we weer richting Westende voor een aperitief van het huis in de avondzon, waarna we nog even de sfeer gingen opsnuiven bij Simg Your Song Live, op 5 minuten wandelen… Redelijk fout, dus de puberzoon wou daar niet te lang blijven rondhangen, maar we hebben toch genoten! Ik blijf het steeds fantastisch vinden wat er altijd te doen is aan zee, ik geraak daar moeiteloos in vakantiestemming! De schamele uurtjes in het appartement met zicht op zee werden gevuld met lezen (t en h), fotoboek aanvullen (t) en joetoeben (h). Wat een zalige start van de vakantie. And how I love traditions like these…

   

    
   
    

    
   
   
 

Koorts, Foto’s en Wijn

10 aug

Ofte: het weekend in 3 woorden. 

De koorts staat voor mijn zieke mannen (ik hou voorlopig stand, al zou het typisch zijn dat het bij mij inkickt op mijn eerste vakantiedag, maar ik ga niet al pessimistisch doen van voor het zover is). 

De foto’s staan voor de oude, nog levende passie van b., die intussen steeds harder lijkt over te slaan naar De Zoon. Het is echt mooi om zien hoe hij erdoor begeesterd is, hoe zijn oog zich ontwikkelt, hoe hij zoekt en zoekt en vaak ook vindt. En ook voor 80 days of Summer, de fototentoonstlling die deze zomer op vele prachtige plekjes in Gent loopt, en waaraan we eindelijk eens zijn begonnen. Want zo lang duurt die mooie zomer niet meer, al gelijk. Al was het in een traag tempo, wegens de nog sluimerende ziekte van Henri, onder de vorm van duizeligheid en kortademigheid. 

En wijn, ja, dat staat voor het genot van een lekker glaasje druivenvocht, bij een ondergaande zon, uw geliefde dicht bij u. Voor het schuun leven dus. Dat veel te kort is om er niet keihard van te genieten.

   

    
   
   
    
   
   
    
   

De Eenzame Week

9 aug

Het is al enkele jaren een vast scenario. B. gaat naar Newport Jazz Festival met b., Henri vertrekt op reis met de grootouder(s) en ik ben van wacht. Telkens weer: een droeve periode, maar gelukkig word ik, alweer traditiegewijs, in die triestige tijden opgevangen door vrienden en familie, die mij verwennen en daardoor die periode toch verteerbaar maken(en dat mag u ook letterelijk nemen, want ik word dan telkens werr verwend met lekkere hapjes, die lieve mensen weten ook dat polly niet zo’n keukenprinses is).

Het begin van de week was mijn groot ventje nog bij mij. We hebben genoten van elkaar, en veel gewerkt.

   
    
   
Maar toen was ook b. vertrokken. En bleef ik eenzaam achter. Dit is mijn Eerste Eenzame Ontbijt.  

De eerste eenzame avond werd ik verwacht op mosslsouper bijk, k en j. Alwaar het zo lekker en leuk was dat ik een foto vergat tenemen, zo blijkt. Jefke blijft me verbazen met zijn schattigheid en intelligentie.

De tweede eenzame avond werd ik vegast op een overheerlijk mediterraan buffet bij e, m en m, en bleef het allerschattigste meteking ter wereld bij mij slapen. Veel te kort, het logeerpartijtje, maar we hebben er alletwee heel erg van genoten.   

    
 
De derde eenzame avond, mijn wacht was toen al begonnen, ging ik met i. Eten. Twee chicks bij Chix. Woehaha (I’ll be here all week). Een bijzonder leuke avond die voorbij is gevlogen. Ik blijf het verrassend vinden hoeveel wij gemeen hebben, en hoe goed we overeen komen, en hoe we over alles kunnen babbelen (de avond vloog voorbij), ondanks het leeftijdsverschil (dat door i. altijd grappend wordt benadrukt -maar zij is wel degene met Het Grijze Haar, terwijl ik enkel Een Wit Wekbrauwhaar heb ;-)).  

En toen was De Zoon alweer terug (joepie). En werden we, om dat te vieren, in de zonovergoten tuin van mijn ouders vergast op een heerlijke steak-frites. 

  
   
Zondag was een superhectische dag in het UZ, ikwas pas tegen 20u thuis, dus een geplande BBQ bij de vrienden kon niet doorgaan, maar werd opgevangen door een overheerlijk stoofschoteltje door mijn vader met veel liefde bereid, gevolgd door een late zwempartij (Henri kan ongelooflijk overtuigend en lief zijn). En dat deed enorm deugd.  

 
En toen was De Zoon, na een halve dag schermtraining, weer schampavie, naar Zee met mijn ouders. Die avond, de zesde eenzame avond, verkende ik met vriendin a. Alberte, het nieuwe eetplekje in Sint-Amandsberg. Zalig, zo lang buiten zitten in de tuin, coole sfeer, nogal wat bekend volk, lekker eten. Ook nu weer: het deed deugd.   

 
Dinsdag, de laatste avond voor b. Zijn terugkeer, bleven Henri en ik thuis. Gewoon, wat franse salamietjes, wat kaas, wat Westends brood. En veel wachttelefoons…

Het einde van het weekje Gentsche Fieste…

29 jul

…dat had u nog van mij te goed. Amai, wat vliegt de tijd… En al zeker als het superdruk is…

Vrijdag was de laatste dag dat ik met De Zoon richting Fieste kon trekken, want zaterdagochtend vertrok hij met Oma n. Richting Rotterdam, vanwaar de twee pietzakjes een cruise naar de Noorse Fjorden zouden maken.

Maar voordien had ik hem dus nog een dag bij mij, en daar hebben we met volle teugen van genoten. Met een portie (ietwat bizar, dan weer hilarisch) poppenspel (met Triodos bank en vooral de prachtige binnentuin van Hotel Dhaene-Steenhuyse als nieuwe lokaties), verrassende straatacts, en de ontdekking van Le Jardin Botanique (schooon, was ik met een bestelwagentje geweest, ik had al die prachtige pkanten opgekocht!), verse hotspots Minne (heerlijke tapas, ik kijk er al naar uit om daar eens te ontbijten en/of te brunchen), Mokja (heerlijke dumplings, maar nogal prijzig, 8 euro voor 2 stuks!!) en Ohne.   

    
 
   
    
   
En dan vertrok hij met De Gruute Buut, De Zoon, op de dag dat in Rottedan de hevigste storm sedert demetinge. In 1901 woedde (maar dat wist ik gelukkig pas de dag nadien). Intussen verdreef ik de Eenzaamheid in die druilerige tweedaagse (b. Zat thuis te werken) met nog wat Fieste en Lieve Mensen die mij met plezier gezelschap hielden. We zagen alweer hilarische voorstellingen, die ondanks de regen toch doorgingen, zij het op een meer beschutte plaats (chapeau!), luisterden naar de Fanfare op de immer sfeervolle en charmante binnenkoer van het Huis Van Allijn (dat niet op onze Feestenagenda mag ontbreken), waar het altijd ook een warm weerzien is met zovelen.   

    
   

 
   
    
 
En zaterdag ging ik met b. Ofte mijn kersverse verloofde, op date. Daar kunnen we enorm van genieten, zo met ons tweetjes op gezellige plekjes te vertoeven.   

    
 

De Inwendige Gentenaar Versterken, bij voorkeur in Goed (Gents) Gezelschap ;-)

23 jul

We hebben weer een paar coole eetplekjes ontdekt: l’Amuzette (zalige woonspulletjes verkopen ze daar, leuk slaatjesconcept en zeeer vriendelijke mensen!) en Ile en Ville (een zalig rustig eilandje, met lekker eten, leuk servies en mooie kleertjes, en een zeer mooi concept met een eigenaar die het hart op de juiste plaats heeft). Church viel wat tegen, niet zo gezellig eigenlijk… De Buffel was een verrassende ontdekking (lekkere rijstpap en mjamie droge worstjes!). Er staan nog wat te ontdekken plekjes op mijn lijstje, we zien wel of die er nog van komen…want eigenlijk blijft het allercoolste plekje met de allerbeste én meest sexy kok: thuis!

  
    
   
   
    
   
   
   

MiraMiro!

23 jul

Het hoogtepunt van de Fieste voor ons: MiraMiro. Altijd weer: gezellige drukte, fijne verwondering, tedere amarcie, plezante gekte. Mannekes, waar halen ze het, elk jaar opnieuw!

Voor en na, en tussendoor: een weerzien met vrienden en familie. En elk jaar proberen we de Vaste Waarden mee te pikken: Ronaldo en Orka. Dit jaar hebben ze beiden weer pareltjes getoond.

   
   
   
   
   
    
    
    
    
    
    
   
Zalig ook, hoe De Fieste opnieuw het Kind in iedereen naar bovenhaalt…niet in het minst bij mij, maar ook bij De Zoon.

   

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 28 andere volgers