Pasen in de Dordogne – dag 3

15 apr

Vandaag stond de wekker even vroeg als thuis, want we wilden om koeken en vroeg ontbijten samen met de ouders, die voor 9u al wilden vertrekken richting Gent. De rest van de dag genoten we in alle rust en stilte van elkaar. De stilte hier, dat kunt ge u niet voorstellen. Je hoort de koeien het gras afrukken en (her)kauwen. De lucht is zwanger van klein vliegend geweld. De vlinders vliegen je om de oren, en naar bijtjes en hommels met een te hoge BMI, hoef je niet lang te zoeken. We kwamen alleen van ons domein om naar de lokale produktenboer te gaan in Siorac, maar die was dicht. Op de weg ernaartoe zagen we wel een bordje: ‘vente asperges’, dat we vanzelfsprekend volgden. Na een lange kronkelende tocht reden we, voorbij een gigantisch veld met bruine lange hopen waaruit witte stokjes staken, en waar een vijftal mensen aan het oogsten waren, een erf op, waar een oud madammeke even later haar hoofd en snel daarna ook haar ganse lijf buiten stak. We konden nog geen asperges kopen, ah ja, ze waren ze nog aan het recolteren, maar na 16u (even de siëste uit het oog verloren, ze keek ons verbijsterd aan toen we suggereerden dat we er rond 14-15u zouden omkomen) mochten we ons witte goud komen halen. Voor 2 kilo fantastische asperges, 1 kilo grosses en 1 kilo medium betaalden we 12,5 euro. Bruno maakte de grosses à la flamande (vergeten vragen hoe ze dat hier klaar maken, stoem) klaar en ze waren heerlijk. Het schraapsel pruttelde even later vrolijk de pan uit, morgen aspergesoep!

20140415-214947.jpg

Pasen in de Dordogne – dag 2

14 apr

Gezien we heel graag eens wilden gaan eten in een nieuw restaurant in Saint-avit Seigneur, waar mijn ouders enorm veel goeds over hadden gehoord, en gezien dit enkel nog lukte op zondagmiddag, werd de traditionele paasbrunch (door een lokale vriend, J-M, omgedoopt tot La Grande Bouffe) verdeeld in 3 overheerlijke iets minde copieuze maaltijden: zaterdagavond, zondagochtend en zondagavond. Stuk voor stuk culinaire pareltjes. En gingen we op zondagmiddag op een zonovergoten (toch vanaf het hoofdgerecht) terras heelijk lunchen in La Table de Léo. De verwachtingen werden meer dan ingelost. Voor een onvoorstelbare 29,50 € smulden we van al dit heerlijks.

20140414-211814.jpg

20140414-211832.jpg

20140414-211839.jpg

20140414-212047.jpg

De namiddag vulden we met diepgaande gesprekken, over families, over het verleden, over kunst en geschiedenis; spelletjes, schilderen en paasetitjes smullen.

Pasen in de Dordogne – dag 1

13 apr

We zijn gisteravond aangekomen. In de warmte van de Dordogne en de armen van onze ouders. Als we ‘s ochtends koeken kopen bij ons madammeke in Monpazier zien we dat er op het centrale plein al heel wat bedrijvigheid is. Er staat een podium, een paar barbecues en heel veel lange tafels. In het hotel (Edward 1er, het is de derde keer dat we hier komen en we voelen ons hier al een beetje thuis) vragen we wat er staat te gebeuren. Het blijkt een drief, maar hartverwarmend verhaal. Twee jaar geleden stierf Minou, eigenaar van de pizzeria/cafe, populair volksmens, en organisator van allerhande feestgedruis voor jong en oud. Hij viel uit een boom, zes meter hoog. De gehele gemeenschap van Monpazier was in shock. Ze besloten jaarlijks een feest te houden ter zijner ere: le Printemps de Minou. Muziek, plezier en lekker eten en drinken voor geen geld. We konden natuurlijk niet anders dan hier naartoe komen ‘s avonds, en genoten van de warmte op het plein. Het was alsof we Minou een beetje hadden leren kennen en toasten op hem met in ons hand lekkere eenvoudige wijn in een plastic beker. Merci Minou weerklonk overal. Hartverwarmend, en ongelooflijk.
O ja, en de mannen haalden hun hartje op met de tractor!

20140414-204810.jpg

Afbeelding

Waar is J?

9 apr

20140406-P4061841.jpg

Verbijstering, Verwondering en Verdriet

9 apr

Dat waren de 3 V’s van dit weekend.

Verbijstering: toen een deur uit een prachtige kast viel bij E en M, die we hielpen verhuizen en in elkaar knutselen zaterdag. Die arme b. zag zo bleek als de witte muur: ‘Maar ik heb normaal keigoede reflexen. Dat gebeurt normaal niet als ik er bij ben, zo’ dingen.’

Verwondering: tijdens het bezoek aan Brussel met K, K, L en J. Bij het kijken naar al die prachtige muziekinstrumenten in het MIM, in het bijzonder de saxofoons, al mocht de rest er ook zijn! Bij het kijken naar al die prachtige werken van Borremans: er zijn daar wat monden open gevallen en wat haren recht gekomen.

Tot slot: het Verdriet: toen we telefoon kregen dat N was opgenomen op spoed. Gelukkig is het intussen al heel wat beter gelukkig!

20140406-P4061819.jpg
20140406-P4061820.jpg
20140406-P4061822.jpg
20140406-P4061830.jpg
20140406-P4061835.jpg
20140406-P4061839.jpg
20140406-P4061848.jpg
-Wat ziet hij toch! De verwondering in zijn ogen: ik wens het iedereen toe!

Gezocht: aardappelplantgoed!

6 apr

Waar kan ik plantgoed kopen voor gewone en speciale patattekes? Bij voorkeur bio…

Twee Keer de Laatste

30 mrt

De voorlaatste zondag en de laatste zaterdag van maart genoten we voor de voorlaatste en laatste keer van de overheerlijke baksels van Fevery. We gaan dat lekkers heel hard missen. Maar vooral: bedankt dat we al die jaren mochten genieten van jullie ambacht en kunde! Het ga jullie goed!

20140323-P3231807.jpg
20140323-P3231810.jpg
20140329-P3291815.jpg

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.