morgen komt polly

Start en go (pistoolschot)

January 1, 2007

Hehe. Ik begin er dus ook mee. Daarmee verschijnt ook de laatste partner van de –voor mij- harde kern van gentblogt-mensen aan de start, na Sandra, Henk en Peter. Ik heb er lang over nagedacht. Ik doe het. Neen, ik doe het niet, ik vind daar nooit de tijd voor, mijn leven is al hectisch genoeg zo, ik heb al het gevoel dat ik overal tekortschiet… Redenen genoeg dus om er niet mee te beginnen. Ik ben een enorme twijfelaar. Keuzes maken is nooit mijn sterkste kant geweest. Noem het gerust een regelrechte ramp. Als kind al… Uren, dagen, weken twijfelen, en -het ergst van al- erna spijt hebben dat ik niet het alternatief had gekozen. Tranen met tuiten heb ik gehuild, om foute keuzes. Om de meest onbenullige dingen. En helaas is het er maar een klein beetje uitgegroeid. Ik zal nog steeds niet gauw onbesuisde dingen doen, meestal worden pro’s en contra’s netjes afgewogen. En zo heb ik al meermaals dingen aan mijn neus zien voorbijgaan. Waarop ik mezelf dan maar troost met de gedachte: het zal zo voorbestemd zijn geweest. Maar ik ben aan het uitweiden. Dat kan ik wel goed ;-)

Maar toch ga ik dus ervoor: een eigen weblog. Ne mens mag al eens zot doen. Als eeuwige lijstjesmaakster zie ik het als mijn extern geheugen, dit plekje. Om even in te grasduinen, in goede en slechte tijden… Want ik begin serieus te vergeten, veel onbeduidende, maar helaas ook belangrijke dingen, die ik niet wil kwijt raken. En al de lijstjes die ik maak om iets niet te vergeten, vind ik vaak niet meer terug in de veel te grote stapels… Maar op dit virtueel plekje vind ik alles terug, of dat is althans de bedoeling.

Ik doe het ook voor Henri, dat ventje zegt en doet zoveel dat ik wil bewaren, ook voor mezelf en zijn andere grote fans, maar vooral voor hem later. Wie weet vindt hij het ooit leuk dit te lezen. Of wie weet, misschien vinden zijn kinders het leuk deze woorden en verhalen uit een ver verleden terug te halen.

En tenslotte, ik schrijf graag. Ik wil ooit een boek schrijven, ben er al zeven jaar mee bezig, of zoiets. Maar eer het zover komt… zie ik dit projectje als een schrijfoefening, gymnastiek voor de geest en de polsen.

Ik weet niet of het me zal lukken elke dag iets te posten, ik denk van niet, en ik wil het ook niet als een verplichting zien, zo heb ik er al genoeg, maar naar het schijnt is het verslavend, dus wie weet… We zullen wel zien.

Filed under: algemeen