Het genot van verkleumde voeten op te warmen ofte een verslag van Sinterklaas in muzieknoten in Gent
November 29, 2009
Zaterdagochtend, kwart voor tien in Gent, aan de Graslei. De dag begon voor ons warm met vers gebakken pannenkoeken.
Exact 1 week geleden was het lente in Gent, nu waait het en valt de regen met bakken uit de hemel. Daar staan we dan, een hoop verkleumde kinders en hun even verkleumde ouders, en l. en i. van de muziekschool. Tussen het piepklein podium zonder zijflappen waar er centraal slechts een paar vierkante centimeters regenvrij zijn (dank u, Stad Gent!) en de camionnette van de muziekschool wordt er druk heen en weer gerend door steeds natter én vrolijk wordende kinders en ouders, met staanders, instrumenten, boxen en partituren. Telkens als we denken dat het weer niet erger kan, begint het nog wat meer te waaien en nog wat harder te regenen.
Behalve ons is er natuurlijk geen kat op straat. Rond kwart na elf beginnen ze te verschijnen, met mondjesmaat, en intussen begint het minder hard te regenen, verschijnt er zowaar wat blauw in de lucht, en menen we zelfs een enkele zonnestraal te zien. En intussen spelen de kinders vrolijk verder, met blauwe lippen en ijskoude handen, al meer dan een uur intussen. Het applaus is dunnetjes, maar gemeend. De aandacht gaat, begrijpelijk natuurlijk, meer uit naar de Sint en zijn Pieten. Lieven Decaluwe gaat voor mij een bank vooruit, want hij was toch zo vriendelijk om het jeugdorkest te bedanken om het rotweer te trotseren en te blijven spelen. Dat én het applaus dat erop volgde deed deugd, meneer de schepen.
Nadat de Sint was afgedropen zonder de muzikanten een blik waardig te gunnen, en de Pieten een viertal kaarten op het podium hadden gesmeten, begon het opkuiswerk in de inmiddels weer volop stromende regen weer beginnen. Gelukkig was de nieuwe Patrick Foley’s Irish Pub vlakbij, waar we warm werden verwelkomd in alle opzichten. Wat deden de warme dekentjes deugd, en de open haard waar we ons vlak voor konden placeren! En dat alles in fantastisch gezelschap.
En zo hielden we aan Henri’s allereerste openbaar optreden ondanks alles een geweldig warm gevoel over.
Filed under: algemeen
9 Comments Leave a Comment
1.
mireille&hellip | November 29, 2009 at 21:39
Vandaag gezien in de Standaard!!! Je sanatorium in Tombeek wordt gered!!! Twee bladzijden vol!!!! Goed hé!!
2.
Nike&hellip | November 30, 2009 at 09:02
Ik heb aan jullie gedacht. Zo’n mottig weer, zeg. Als ik geen andere afspraken had gehad, dan was ik met mijn kleine man die zo graag naar muziek luistert, zeker eens naar de Graslei afgezakt!
3.
mireille&hellip | November 30, 2009 at 11:36
Heel moedig van de kinderen en begeleidende volwassenen!! Bah! Dat rotweer!
4.
tessa&hellip | December 1, 2009 at 21:24
@mireille: super nieuws van dat sanatorium! ik rpobeer het artikel nog te pakken te krijgen…
@nike: misschien afspraak volgend jaar?
5.
anje&hellip | December 2, 2009 at 21:23
@tessa: artikel gevonden? anders kan ik er wel voor zorgen, de papa van een van ons vrienden (depuydt) is bij de ‘reddingswerking’ betrokken…
6.
anje&hellip | December 2, 2009 at 21:23
‘reddingswerken’ dus
7.
tessa&hellip | December 4, 2009 at 22:54
@anje: aah, zou me plezier doen, want ben het vergeten vragen en de kans is grootdat het intussen al bij het oud papier ligt…
8.
anje&hellip | December 11, 2009 at 13:57
oei, zie je reactie nu pas… ik zoek je ugent adres op en stuur je een link…
9.
tessa&hellip | December 13, 2009 at 22:27
@anje: goed aangekomen, bedankt!
Leave a Comment
XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
RSS feed for comments on this post.