Ooit gemist
February 16, 2010
Had mijn leven maar die optie. Ik mis zoveel tegenwoordig.
Zoals b. zegt, misten we zaterdag het feestje van gentblogt. Door mij, mijn wacht, mijn vermoeidheid, mijn ik-moet-opletten-of-ik-ga-crashen. Verdikke.
Ik mis mijn traditionele weekje krokusvakantie-met-de-zoon. Omdat ik veel te veel werk heb en mij een ganse week afwezigheid niet kan permitteren. Gelukkig heb ik een troostprijs van 2 dagen, hoewel er ook veel zal moeten gewerkt worden.
Ik mis tentoonstellingen, belevenissen, afspraakjes, etentjes. Ik mis tijd en tijd maken. Ik mis onbezorgd zijn.
Filed under: algemeen
2 Comments Leave a Comment
1.
anje&hellip | February 17, 2010 at 18:07
Hier ook van dattem. Maar ongeveer een jaar geleden sloeg dat bij mij plots in als een bom! Ik had nooit tijd voor leuke dingen met de kinderen, ik las amper nog iets niet-wetenschappelijk, ik moest en moest en moest, en het was altijd drukdrukdruk. En dan het besef dat ik over een paar jaar met tieners zou zitten, en dat ik beter nog even goed van mijn ‘kleine prutsen’ zou genieten alvorens ze daar geen zin meer in zouden hebben (pubers zijn nu eenmaal onvoorspelbaar), en sedertdien *probeer* ik wat meer te ontstressen, tijd te maken, te beleven. Ik moet eraan werken, maar het lukt – soms. Ook doen!
2.
yvette&hellip | February 19, 2010 at 17:25
probeer toch een beetje te “ontstressen” zoals Anje voorstelt maar ik weet dat je springt voor je patienten, je geeft zo veel warmte aan hen dat ze weer de moed hebben om er weer eens voor te vechten (uit ondervinding, ben die 4 jaar niet vergeten ondanks alles)
Leave a Comment
XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
RSS feed for comments on this post.