Archive by Author

Wat een prachtweekend was me dat zeg!

28 jun

– van uw reporter ter plaatse, vanop haar roze wolk…

En we zaten niet eens op Werchter!

   
   

   
     

   
 

Het Grote Nieuws

23 jun

Op 23 juni 2015 waren b. en ik 25 jaar samen. Ja, u leest het goed, vijf-en-twintig jaar. En zoals altijd hadden we een dagje verlof. Het werd een prachtige dag, waarin b. mij 23 enveloppes schonk, vol kleine, mooie herinneringen aan onze 25 jaar samen. We hebben gans de dag al die zalige momenten opnieuw beleefd. Ik werd bij elke envelop een beetje meer omvergeblazen. Om zoveel liefde, zoveel romantiek, zoveel puurheid. In de voorlaatste envelop zat het bioscoopticketje van de film waar we, op 23 juni 1990 naar zijn gaan kijken, op onze eerste date, met onze eerste kus, Look who’s Talking, jawel, de schoonste film ooit, dat spreekt vanzelf. Is dat nu niet ongelooflijk?

En het mooiste kwam helemaal op het einde van de dag, in het Zuidpark, net voor middernacht. Bruno haalde een kleinnood (een prachtig familiestuk, nog van mijn schoonmoeder) uit de laatste envelop, zei ongelooflijk mooie en ontroerende dingen, de tranen liepen over mijn gezicht, hij ging op zijn knieën (jawel!) en ik zei vanzelfsprekend en heel luid “jaaaaa!”.

We brachten onze ouders op de hoogte (die midden in de nacht allemaal champagne hebben gedronken, de snoeperds), en ik vernam dat b. de dag voordien mijn vader om mijn hand had gervraagd. Hoe schoon is dat.

En ik loop nog steeds op wolkjes. Dat loopt superzacht, die wolkjes, ik blijf daar nog efkes, denk ik.

Deze foto’s nam Henri (die toen net op de hoogte was gebracht door b., ik wist toen nog van niets) net voor we naar het restaurant (Vrijmoed! -overheerlijk!) vertrokken.

   
 

Cloud Ninja!

21 jun

  

Over lekkers aan en in uw lijf…

21 jun

dit weekend begon met een heerlijke avond vol Mode, waar ik aan de zij van mijn mama mocht meegenieten van de creaties van de studenten aan de Mode Academie van het KASK. Movement #22, in de Eskimofabriek. Prachtige dingen gezien,niet allemaal mijn/ons ding, maar heel erg mooi gemaakt en bij momenten zeer origineel, of iets wat ik zo zou dragen. Mooi om te zien hoe het extravagante van de bachelors, waar vooral het gedurfde en het kijk-eens-wat-ik-kan (zeker niet peioratief bedoeld) promeert, evolueert naar échte collecties van de masters, hoe ze echt een signatuur krijgen, een eigenheid. Ontroerend, eigenlijk. Een mooi begin van het weekend.

   
      

  
 

Voor de rest was het weekend vooral werken, hier en daar onderbroken door een gezellig moment, uiteraard vergezeld van een lekker drankje en hapje. We leven dezer dagen op het ritme van de studerende zoon (die nog steeds nooit stress heeft, we mogen van geluk spreken), en dat is niet eens zo erg als ge zelf ook worstelt met de vele deadlines (zowel b. als ik). Al kijk ik wel enorm uit naar het moment dat hij weer mee zal kunnen, op onze uitstapjes… Maandag heeft hij wiskunde, zijn favoriete vak (van wie zou hij dat hebben?), samen met fysica, en dat is meteen ook zijn laatste examen.

  
  

  
       

Met de Z van Zon, euh Ziekenhuis

7 jun

Jawel, jawel, het eerste echt mooie weekend in lange tijd, en yours truly is van wacht. Maar ik klaag niet, ik heb nog wat kunnen genieten van de rust en het zonneke in onze windstille tuin…

Ik presenteer u vooral fotookes van, jawel, bloemenpracht, in de tuin en het huis…en ook een overheerlijk pannenkoekske met aardbeitjes, mjamie. Met dat in je maag, valt de werkdag toch iets minder zwaar…   

       

Zaterdag was er zelfs wat tijd om door het stad te fietsen, voor de studerende zoon een blocnote met commerciële ruit te scoren, en een verse pot wax (onder het motto: ‘als uw haar maar goed ligt’) een kersvers designwinkeltje of twee tegen te komen, binnen te springen, en iets te eten of te kopen… 

  
   

En ik zou het nog vergeten. Het heeft bloed, zweet, tranen gekost, maar ik heb kaarten gescoord voor 2 voorstellingen van Orka (Jacobsneus tijdens de Fieste, en hun nieuwe, De Spreeuw, in de Minard dit najaar) en Ronaldo tijdens de Fieste. Ikke superblij. Met dank aan K en V voor de tips dat de kaarten beschikbaar waren. Want ge moet snel zijn voor Orka. Zeer snel.

De Wet

5 jun

Ik had deze week opleiding in zaal Murphy op de ICT dienst van het UZ. Da’s durven he, een zaal vol PC’s zo noemen.

Het Laatste Weekend van Mei

1 jun

Jawel, de maand waaraan geen eind leek te komen, met maar liefst vijf weekend, waarvan drie velengde, is voorbij… Ik bracht u al een beeldverslag van De Eerste Vier, dus kan ik het moeilijk nalaten ook het laatste met u te delen… Dit weekend volgende op een verschrikkelijke periode op het werk, op een dikke week tijd van veel te veel mensen afscheid moeten nemen, het viel me heel eerg zwaar, ze lagen me na aan het hart.

Dus probeert een mens tijdens het weekend weer efkes diepadem te halen, en wat te genieten, tussen het werken door… 

Op vrijdagochtend oogstte ik de eerste aardbeitjes uit de serre (voor elk twee, zes in totaaldus, zo gaat dat met Eigen Kweek). Mjamie. -met dank aan Henri voor de foto. 

Het begon al mooi, met een etentje onder collega’s in Het Gouden Hoofd. i. En ik, die net de fiets van het UZ naar daar waren gefietst, kwamen er aan als verzopen kiekens, maar de fris gewassen keukenhanddoek die we ter plaatse kregen aangeboden rook lekker en bracht wat droogte, het eten smaakte (tartaar van wit-blauw, parmesan, olijven, kappers, toast) en we hebben ons geweldig geamuseerd, alweer (ik heb coole collega’s, ik). 

  Zaterdag trokken we met de vrienden naar Citadelic. Een geweldig gezellig jazz festivalletje, dat zelden chance heeft met het weer, ook dit jaar niet echt (maar wij waren er wel op de beste dag, er was zelfs vaak zon!). Ik genoot echt van de rust, de onbezorgde gezelligheid, de kleine geneugten, de volle tafel. ER was een coole hond die ons gezelschap op prijs stelde (en af en toe met de ballen ging lopen), er werd duchtig gespeeld, gegooid, het kind in zich losgelaten, genoten. Het deed verschrikkelijk deugd.

 
    

   Des avonds keerden b. en ik nog terug, gelukkig was er toen meer volk, en het deed me oprecht deugd te zien dat er al het één en ander was uitverkocht…

  
Op zondag vierden we vaderdag (op vraag van Henri, gezien het volgendweekend al volop examens zijn). B. zag er wreed content uit.  

In de namiddag trok ik door de miezerregen naar de Lange Violettestraat voor Kunst Kijken in het Begijnhof, waar vriendin A. met haar prachtige juwelen tentoon stelde (naast vele anderen). Ik heb mijn oog op het één en het ander laten vallen ;-) ik ben daar echt tot rust gekomen…  

       

De rest van de zondag werd gevuld met werk (examentijd jawel!).

Voila, mei is voorbij. Ik had het voorspeld, en het is uitgekomen, het eerste echt mooie weekend (weergewijs dan) zal mijn wachtweekend zijn… Duim samen met mij dat het niet te druk wordt…

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 28 andere volgers