Archive by Author

La Pierre de la Baigneuse au soleil de la Bergerie de Fronsac à Bouillac. 

19 apr

Ofte: Moeder, vader en dochter en een steen in Frankrijk…

   

   

Drie mannen en een klimop in Frankrijk 

19 apr

Een beeldverhaal van 3 generaties man en een loshangende klimopslinger… u mag zelf de tekst verzinnen…   

         

Drie Paasweekends

19 apr

Ze is weer alweer bijna voorbij, die mooie paasvakantie… Twee weken, dat zijn drie weekends, jawel. Ik breng u een kort verslag van die mooie voorbije dagen, in beeld en een weinig woord…

Het eerste weekend was winderig en te koud om naar De Zee te gaan,wat eigenlijk op de planning stond. Dus gingen we met De Vrienden brunchen, shoppen en koffiedrinken. Zondag bloemenmarkt en eitjes rapen natuurlijk! 

   

     

   

   

Het tweede weekend was het begin van een weekje vakantie. Het begon vrijdag met een heerlijke aperitief bij C, D en E thuis, op het terras, en daarna een gezellig en lekker etentje bij Publiek (de prijzen zijnwat naar omhoog sedert de ster, de bediening een beetje meer uit de hoogte, maar de kok zwaaot nog steeds even sympathiek en hij en zijn team werken nog steeds even hard in de open keuken. En wat eruit komt is nog altijd heel lekker. 

   

 

Zaterdag trokken we in alle vroegte richting De Dordogne, voor onze jaarlijkse hartverwarmende traditionele paasfamilievierdaagse in het stukje paradijs van mijn ouders, dat dankzij hun noeste arbeid en aanleg voor aankleding steeds mooier wordt.

Het werden weer prachtige dagen, eerst met (groot)ouders, daarna nog enkele dagen met ons drietjes. Heerlijk eten, het was weer Le Printempsde Minou in Monpazier, de avond van onze aankomst, het ontroerende en hartverwarmende volksfeest in Monpazier, ter ere van Minou, de veel te vroeg gestorven lokale held, pizzeria-uitbater en sfeermaker. En zo warm dat het daar was jong!

  

     

   

   

   

     

   

   

Het laatste weekend brachten we in ons geliefde Gent door. Ontbijt bij Labath, heerlijk eten bij de Superette, wat rusten en uitzieken in de tuin (Nagiko blij!), aardbeitjes in hangpotjes steken en Franse tomatenplantjes in potten zetten. Ik ben weer begonnen in de serre, zij het op kleine schaal (wegens aanslepende tendinitis van mijn rechter arm)…   

       

   

 

Conclusie: b. Was in het begin van de vakantie ziek en hoest nog steeds de longen uit zijn lijf en spreekt nog steeds met een heeszwoele stem, Henri werd tegen het midden ziek en ik kort nadien ook. Ik kreeg het werk nooit helemaal uit mijn hoofd (teveel deadlines net voor, tijdens en net na de vakantie). Maar toch hebben we genoten, van elkaar, van de natuur, de rust, de stilte, het gezoem van de bijtjes, het geloei van de koeien, …

Inhaalpost van enkele weekends…

14 apr

Hebt u ook het gevoel altijd achter de dingen aan te hollen? Ik heb er steeds meer last van en ik voel het ook lijfelijk, die eeuwige Sisiphus arbeid. Ik besef ook wel dat ik veel hiervan mijzelf aandoe. Van dagelijks een postje (waar is de tijd?), tot wekelijks, tot maandelijks,… Why not? Waarom moet ook dit bij momenten als een tekortschieting aanvoelen? Het is belachelijk, eigenlijk. Maar ja, het is niet gemakkelijk uw eigen te veranderen… en er zijn mensen die mij graag zien, met mijn zotte kuren en al (of net daarom), dus waarom zou ik?

Maar dus. Uhad nog een paar gebeurtenissen van mij te goed, of toch, het verslag ervan. We beginnen mid maart, begot.

Net voor ik op het vliegtuig richting Istanbul (congres) stapte, gingen b. en ik (Henri had examens) nog een paar boodschappen doen (waaronder een paar heerlijke flesjes scoren bij Rouseu), en brachten de lunch mee van het Foodtruck Festival in Kerk. Een coole ruimte, maar de geur viel wat tegen, ik heb gans de reis alle geuren van de wereld geroken in mijn jas en sjaal. 

   

 

Na een heel erg interessant, met veel boeiende netwerking, en superdruk congres, mede dankzij de vele deadlines die ik tussen de sessies door en ‘s avonds nog diende te halen, heb ik een weekendje relatieve rust genomen. Henri was ziek, en ik ook, en doodmoe. Een etentje afgezegd op vrijdagavond, zaterdag heel even het stad in voor de hoognodige zaken, en wat sfeer opgesnoven van het New Places To Be Festival, dat ik in betere conditie, en met beter weer op zondag, ongetwijfeld had afgeschuimd, samen met mijn mannen… Volgend jaar beter! 

   

 

Energie

15 mrt

Ik was ze een beetje kwijt, mijn tomeloze energie, de laatste maanden. Of beter: ik gebruikte ze op en had zelden nog wat over voor leuke dingen naast het werk. Teveel deadlines, teveel rusteloosheid in het hoofd, te weinig slaap.
Ik probeer eraan te werken, aan die energie, of het tekort eraan, maar simpel is het niet. En toch merk ik langzaam verbetering. Het kan ook de lente zijn, die zich al een beetje laat voelen, zo bij momenten, dat kan ook. Alleszins, hoeveel ik ook werkte de voorbije twee weekends, er was ook tijd voor lekkere, gezellige, zalige momenten, met b., met Henri, met de vrienden. Waarvan akte, euh foto.

image image image image image image image

Het Leven na De Wacht…

1 mrt

… is altijd Extra Schoon.

De ontberingen van veel werken, bitter weinig slapen en twee WerkWeekends (eentje op congres en eentje van wacht), het doet een mens extra genieten van een weekend thuis. Gewoon, genieten van De Mannen,de Zon, het Leven, de Kleine Geneugten…
Vrijdagavond had Henri zijn Eerste Bal (OMG!), en ging ik met een aantal zotte madammen eten in de Superette. En toen…was het weekend!
Eten bij Alice (wel met vlees (Foei, zo tijdens Dagen Zonder Vlees), maar mannekes, die tong in madeirasaus met kroketten was Pure Nostalgie), shoppen voor De Mannen (ze hebben smaak, maar wel dure), heeeeerlijke pannenkoekjes met vlierbloesemconfituur van mijn favoriete kastanjeboer, eindelijk mijn boekentorentje in Lego mogen gaan halen, de Mooiste Schoenen Ooit gekocht. Wees gerust, ik heb ook gewerkt, maar mannekes, wat deed dit weekend deugd!

2015/03/img_1064.jpg

2015/03/img_1068.jpg

2015/03/img_1069.jpg

2015/03/img_1070.jpg

2015/03/img_1071.jpg

2015/03/img_1072.jpg

O, en ik blijf flink mijn oefeningen van de polsschool doen. Gisteren een zachte grote bal en tennisbal gekocht, voor mijn stabilisatie-oefeningen (blijkbaar heb ik een uitzonderlijk lakse pols -‘uw polsbeentjes dansen door elkaar!’, dixit den dokter en de kinesist- en nu moet ik bewegingen die ik al tweeënveertig jaar zo doe, nu helemaal anders doen). En kijk, wat stond er in de krant: ik ben niet de enige die een tenniselleboog krijgt van iets anders dan tennissen (beenmergpuncties en contrabassen), je kan het ook krijgen van met een dirigeerstokje te zwieren ik kan het mij levendig voortsellen, aiaiai).

2015/03/img_1066.jpg

2015/03/img_1065.jpg

Mijn Maat, De Meeuw

1 mrt

Die me vaak gezelschap kwam houden, op mijn vensterbank op het 20ste verdiep van de Grand Hyatt in San Diego. Net in het midden zat ik, want de Sky Bar zat op het 40ste. What a view!

2015/03/img_1081.jpg

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 25 andere volgers