Enkele maanden geleden was ik gelijk een goede huismoeder Henri zijn feest aan het plannen. De gastenlijst, het eten, de lokatie: liefst zo origineel en cool mogelijk: niet stijf en al zeker niet poepchic, maar gewoon zo een plek waar je hart week van wordt. Ik vond het niet direct. Uiteraard werd De Zoon Himself bij de voorbereidingen betrokken, en toen wierp hij op tafel: “Moet dat feest zo groot als mijn eerste lentefeest? Ik wil eigenlijk gewoon de dichte familie, mijn meter, uw metekind, en last maar zeker niet least: mijn vier beste vrienden.” En, ik wil het heel erg graag bij opa en oma thuis doen. Tja, daar had niemand aan gedacht. Mijn liefste ouders zagen het zitten dat hun prachtige huis en hun sprookjesachtige tuin (die bomen!) het decor werden voor Het Mooiste Feest Ooit! Henri, b. en ik zijn hun echt enorm dankbaar dat dit mocht en kon want we beseffen allemaal maar al te goed hoeveel hierbij komt kijken en hoeveel werk ze hebben gehad. Maar, het was elke investering waard: zeker met het stralende weer had het echt nergens beter geweest dan thuis, euh: hier, allez, in zekere zin, is/was het ook thuis, natuurlijk. U begrijpt wat ik bedoel, natuurlijk.
Zoals beloofd: wat beeldmateriaal (wees gerust gasten, niets compromitterends ;-))
Henri en zijn twee overgrootmoeders. Wat een zalige mensen zijn het toch. De hele tijd hebben ze zitten babbelen…
De setting, voor het grote geweld begon. Met ook dank aan oma N, voor het maken van 2 tafelkleedjes.
Er stond een tent in het bos, en samen met zijn vaste uitkijkpost (een ecologisch verantwoord bouwsel van mijn onvolprezen handige vader, volledig opgetrokken uit gerecycleerd materiaal), vormden zij de twee kampementen. Er waren heel veel Nerf-geweren, waterpistolen, en 100 waterballonnen (met dank aan E. voor het vullen!) -en voor mocht u eraan twijfelen, natuurlijk zijn ze allemaal opgebruikt!
En er was: het zwembad natuurlijk. Manu militari hebben we ze er twee keer moeten uithalen, en dan nog zagen ze eruit als verrimpelde druifjes. En ze veroorzaakten door al het geplets een historisch feit: water in de kelder van mijn ouders: nog nooit gezien!
De Vrienden Aan Tafel. Tegen de kok: “Meneer, meneer, hebt u nog van dat superlekkere lamsvlees????” Het eten was heerlijk trouwens, in huis bereid door Guy van fleur de sel, en bijzonder professioneel en charmant opgediend door een bevallige jongedame.
Nog een paar uitverkorenen ;-) Wat ons ook allemaal ontroerde waren de talrijke kaartjes die van heinde en verre Henri hebben bereikt, waarvan sommige met niet-te-versmaden inhoud ;-) Hartelijk dank, lieve mensen!
Tegen valavond kwamen de ouders van De Vrienden hun kroost ophalen, maar we lieten ze niet gaan voor ze eerst nog een paar glazen dronken en een paar hapjes aten, en toosten op onze jongens die zo groot worden… En zo sloten we de avond in schoonheid af.
Zoals gezegd: dit feest zal hem en ons heel lang bijblijven. Dank u aan iedereen die erbij was!
