Zoeken

Morgen Komt Polly

over gisteren, vandaag, en morgen natuurlijk

Polly’s Leesvoer in 2016!

Ook de jaarlijkse klassieker aan het begin van een nieuw (lees: Lees-)jaar mag niet ontbreken.
Ik deed, op vraag van Henri en b., mee aan de Goodreads Challenge: en ik zette mijn teller op 32, maar ik haalde het niet, het werden er ‘maar’ 27. Maar hey, het was een beetje een zot jaar, 2016, met nóg minder tijd om te lezen dan anders. En 27 is tenslotte wel 3 maal 9 hé, toch?

1. Eugeen Ruge: In tijden van afnemend licht. Stond al lang op de wish-list, maar Belezen Wetenschappers bracht me ertoe het eindelijk eens ter hand te nemen. Ongelooflijke sfeerschepper. Die titel alleen al.
2. Tommy Wieringa: Honorair Kozak. Eén van mijn lievelingsschrijvers, in het Nederlands. Schone collectie verhalen. Zo eentje (of tweetjes) voor het slapengaan, ideaal.
3. Tomás Gonzalez: Eerst was er de zee. Wow, die greep efkes naar mijn keel. Donker.
4. Tommy Wieringa: Joe Speedboat. Nog eens herlezen. Ook dat doe ik nu af en toe, terwijl ik het vroeger beschouwde als tijdverlies. Maar alweer dankzij Belezen Wetenschappers en het interview in Durf Denken, naar aanleiding daarvan, herlas ik Honderd Jaar Eenzaamheid -toen we me vroegen wat Mijn Oerboek was, moest ik niet lang nadenken… En mannekes, wat een ervaring. Totaal anders dan toen ik het als zestienjarige las, veel donkerder. Maar Joe Speedboat dus: vriendschap in boekvorm.
5. Nell Zink: The Wallcreeper. Net zo mijn ding.
6. David Van Reybroeck: Zink. Kleinnood.
7. Volker Weidermann: Zomer van de Vriendschap. Een boek dat je naar Zee drijft.
8. Esther Gerritsen: Broer. Niet echt blijven plakken, maar ik het het graag en erg snel (uit)gelezen.
9. Tom Michell: The Pinguin lessons. Mooi, ik wil ook een pinguïn.
10. Paolo Giordano: Het zwart en het zilver. Ook herlezen, voor mijn eigenlijke ‘optreden’ in de Vooruit. Nog altijd even mooi en ontroerend.
11. Elena Ferrante: Kwellende Liefde. Deel 1 van de trilogie, die intussen een Kwartet werd :-) Pageturner, hoewel er niet echt veel spannends gebeurt. Hoe ze het doet, weet ik het niet, maar het werkt. Ze slaagt er ook in om die duistere sfeer uit haar boek te laten komen -wat niet altijd even leuk is.
12. Jorge Galán: De straat van Magdalena. Echt een boek voor mij. Het luidde de zomer in, en ik hoor nog de jazzklanken als ik eraan denk of de prachtige cover zie.
13. Rainbow Rowell: Fangirl. Pure ontspanning, maar niet meer dan dat.
14. Geertrui Daem: Viersprong. Vlaamse literatuur zoals ik het graag heb.
15. Nina George: The Little Paris Bookshop. Erg graag gelezen, dit, zeer voorspelbaar en romantisch en al, maar hey, dat mag ook ne keer hé.
16. Aleksandr Skorobagatov: Sergeant Bertrand. Zeer origineel, met een zweem van de oude Russen die ik vroeger zo heb verslonden.
17. Hagar Peeters: Malva. Onmiddellijk op mijn rader verschenen, maar niet durven lezen -mijn jeugdheld Pablo Neruda zou van zijn voetstuk vallen, wilde ik dat wel? Maar ik moest het lezen, en ben er blij voor. Al maakte het boek me niet gelukkig. Ik sprak er ook over met Martin Heylen en Dominique Van Malder (die zijne maat Joris Hessels verving -dank u Dominique!- die vast zat voor opnames van De Slimste Mens) op Het Festival van de Gelijkheid -schoon festival trouwens, ik was er graag drie dagen blijven rond hangen, maar moest naar de andere kant van de oceaan vliegen voor de ASH.
18. Lucy Knisley: Something New. Leuk (en ook bijwijlen zeer herkenbaar -maar vaak ook niet) voor als ge op trouwen staat. Anders niet.
19. Gabrielle Zevin: The stories Life of AJ Fikry. Een beetje zoals 15.
20. Sandro Veronesi: Zeldzame Aarden. Het vervolg op Kalme Chaos. Beide steengoede boeken.
21. María Dueñas: Het geluk van een wijngaard. Een beetje zoals 15 en 19, pure vakantielectuur.
22. Susan Juby: Home to Woefield. Niet echt wat ik ervan verwachtte. Maar als ik ooit mijn droom om met b. een boerderij te runnen, ga najagen, ga ik er wel nog eens aan terug denken, aan dit boek…
23. Elena Ferrante: De geniale vriendin. Deel 2 (zie 11).
24. Elena Ferrante: De nieuwe achternaam. Deel 3 (zie 11).
25. Katrijn van Bouwel: De muze en het meisje. Goh.
26. Maartje Wortel: Goudvissen en beton. Klein maar fijn.
27. Inge Schilperoord: Muidhond. Brr.

Als ik ze zo allemaal op een rij zie staan, vind ik de oogst maar mager. Er zijn betere leesjaren geweest… Hopelijk wordt 2017 een jaar met geweldige boeken, die je ontroeren, verwonderen, in spanning houden, je lessen leren en je even laten ontsnappen! Ook voor u, lieve lezer! En tips zijn altijd welkom!!

Advertenties

En we zijn weer vertrokken…

Het is hier lang stil geweest, ik weet het. Een jaar om precies te zijn. En het was een bewuste keuze. Mensen die mij kennen weten waarom.
We zijn intussen een jaar verder en, hoewel 2016 als een orkaan door ons leven woei, is de wind weer gaan liggen… En durf ik weer mijn kop buiten steken en laten waaien.

Maar dus: hier ben ik weer. Ik kon het niet laten om u een heerlijk 2017 toe te wensen. Met geluk om kleine dingen. Meer tijd voor wie er echt toe doet. Veel om je hart te verwarmen. En wat zon tussen de wolken.

Over fierheid en passie en métier en al

Dit weekend ging De Zoon op koor- en orkestweekend naar Dworp, en bleven b. en ik met een lege nestsyndroom achter. Hetgeen wij opvulden door zaterdag een zalig dagje met ons beidjes te beleven. Tegen de middag fietsten we naar Ganzerik, het nieuwe kinderke van de Jiggers people. Zalig plekje, persoonlijke ontvangst, lekker complexloos eten, zalige drankjes. Je merkt hier duidelijk een passie voor waar ze mee bezig zijn. Hier komen we zeker nog terug.    

 

Daarna fietsten we richting stad en trotseerden we de drukte (even), maar zochten al snel wat rustiger oorden op, alwaar we wat coole spulletjes scoorden… Tegen vijven trokken we huiswaarts, om twee uur later weer op onze fiets te springen richting ‘tIsVis, de pop-up visbar in de Burgstraat, uitgebaat door de eigenaar van de gelijknamige viswinkel in Sint-Amandsberg, die drie jaar geleden helaas sloot. Ik proefde er de heerlijkste gegratineerde oesters ooit, en maakte een (rauwe) Oesterwandeling (chance dat ge uw stapschoenen aan hebt, gekscheerde de vriendelijke eigenaar). En mannekes, wat een passie alweer, welk een ontroerende goesting en wil om het goed te doen, welk een vakkennis. Heerlijk plekje!   

 

Terwijl Henri uitgleed, zijn knie beschaafwondigde, twee broekspijpen verloor (don’t ask), zijn benen niet liet scheren en zich vooral geweldig amuseerde, werkten wij de zondag van 9 tot 16u, en  sloten wij het weekend in schoonheid af met het K-feest in Zele. Altijd weer een aangenaam en warm weerzien, en miljaar wat worden die (klein)kindrs groot.

Oud en Nieuw

Mijn flow kalendertje toonde dit op 31 december. 

 
Een mooie, geruststellende gedachte. Maar toch. Ik ga toch proberen wat dingen anders te doen in 2016. En hey, en we gaan trouwen jong! Mannekes, daar kijk ik naar uit -en heb nog maar een klein beetje stress…

Maar dus, het begon natuurlijk met Oudjaar vieren -met de vrienden bij ons thuis. E en m brachten lekkere aperitiefhapjes mee, k en k lekkere dranken, en de rest toverde mijn onovertroffen b. uit zijn hoed, euh keuken/oven. Mjamie. Het hoogtepunt was natuurlijk de nieuwjaarsbrief van mijn metekind. Ik pinkte een traantje weg, natuurlijk. Zo mooi.

Ook kleine j. bracht met veel bravoere én een toeter (een trechter die als toeter werd gebruikt) zijn prachtige brief. En speelde gitaar ons pakje (een 3m lange puzzel), tokkelde op een zelf gefabriceerde uit duploblokken opgetrokken piano, en op de prachtige houten xylofoon die hij van e. en m. kreeg. 

   
Rond half twee waren de oudjes doodmoe, terwijl de kinderkes (allemaal!) nog rondhuppelden als was het 14 uur ’s middags. We worden oud jong. De volgende ochtend werden we wakker en begonnen met de opkuis (het was nodig en hoe zalig is een afwasmachine zeg!), om een uurtje later (ons huisje was weer herkenbaar) ons klaar te maken, n. op te pikken en naar mijn ouders te rijden voor de traditionele nieuwjaarsag met nieuwjaarsconcertmuziek, kaas en wijn, en zelfgemaakte biscuit en botercrèmebuche. Geen betere manier om het jaar in te zetten-alleen spijtig dat we tegen 16u alweer doodmoe waren, en naar huis reden om te crashen in de zetel. De kop is eraf! 

   
  
Polly wenst jullie een prachtig 2016! Geniet van elkaar en de kleine dingen des levens. Niets mooier dan dat.

De laatste van 2015

Het was hier, alweer, veel te stil, de laatste tijd. Ik weet het. Ik moet steeds vaker zoeken naar wat tijd, en meer dan eens vruchteloos.

December was een beetje zoals onze buiken de voorbije dagen. 

Het begon met een drukke wacht, en ons jaarlijks congres in Orlando, alwaar ik ziek naartoe ging en nog zieker van terugkeerde. Ik ben momenteel bezig met het verslag (veeeel werk).

Mijn ventje was jarig en kreeg een ballon van proximus (en veel andre coole cadeautjes, maar daar heb ik geen foto van).  
Er moest heel veel gewerkt, maar we vonden toch een paar piepkleine gaatjes die we vulden met leuke dingen. We gingen met de vrienden naar het SMAK, voor de tekeningententoontstelling, door m. heel wonderlijk en warm begeleid. 

    
 
Ik spendeerde veel tijd in het UZ en keek af en toe eens uit het raam (zoek de torens en het reuzenrad).

 
We vierden kerst in de warme thuis van mijn neefje, het was weer lekker en gezellig en we hebben goed gelachen.  En moemoe was weer in topvorm!

 
En kerstdag vierden we bij n. Heel lekker en gezellig, in een prachtig versierd huis. 

 
We gingen met de vrienden kerstsfeer opsnuiven in het Gravensteen (echt cool gedaan), dronken een gluhwein in de kelder, dronken nog een gluhwein én aten een panettone bij Rosario, een druug worstje bij het kraampje van Dierendonck (een teleurstelling, eerlijk gezegd, het broodje met witte pens dat Henri met smaak opat was wél lekker), en we eindigden met het vuurwerkspektakel van Oersprong. 

    
 
Terwijl Henri aan het schermen was, genoten b. en ik van een gezellig dagje in onze geliefde stad. Ik at de lekkerste spaghetti vongole ooit bij Borsalino. En we kochten de laatste pakjes (ook twee voor onszelf ;-)). De dag nadien, terwijl Henri met l. nog eens een Star Wars marathonneke hield, lunchten we bij Toast -nog een placetobe vlakbij de deur…

    
   
Er werden kaartjes gemaakt en verstuurd… 

 
En toen was het alweer tijd voor Oud en Nieuw. Maar dat is voor een volgend postje…

1+6=4+3

Jaja, op 21 oktober werden Henri en ik allebei 7.
Ik had, naar traditie, een dagje verlof genomen, en gezien het woensdag was konden de jarigen eens samen gaan lunchen, en b. mocht natuurlijk ook mee ;-)
We kozen voor de Wunderbar (Henri is nogal een hamburgerfan -van wie zou hij dat hebben?), en het was lekker en gezellig.
’s Avonds kregen we nog een surprise bezoek van k., j. en k., die coole kaartjes en lekkere hapjes meebrachten. Voorwaar, een geslaagde dag!

image image image

De eerstvolgende zondag vierden we Feest, met alle usual suspects. Bij Boom, pas de tweede dag open, de nieuwe, coole brunchplek in de Watt site in Gent. Het was heel erg lekker. Daarna trokken we naar ons thuis voor napraten en koffie en zoete zaligheden.

   
    
   
   

In en uit

Het was erg, de voorbije weken, heel erg. Het was gisteren de eerste dag in heel lange tijd dat ik eens wat tijd nam, om te ademen. Ik ben er niet goed in, in tot rust komen, ik krijg de lijstjes niet uit mijn hoofd, en de drang om iets te kunnen schrappen is steeds groter dan even pauze te nemen, maar nu moest het, om te overleven. De voorbije weken waren ook emotioneel een uitputtingslag, op het werk.
En dus keek ik, naar die 2 fantastische mannen van me, naar de helblauwe lucht, naar al dat moois rond mij. En ik ademde een paar keer heel diep in en uit.
En toen sprongen de lijstjes weer in mijn hoofd. Tsk, onverbeterlijk ben ik.

Ik heb dus ook gewerkt (wat dacht u), opgeruimd, mails verstuurd, maar ook…filmpjes bekeken (samen met mijn mannen), geshopt (een beetje, vooral inspiratie opgedaan, en wish listjes opgemaakt), naar de kapper geweest (met Henri), naar het zaligste restaurant van Gent geweest met mijn b., zalig lang onbeten (met mijn mannen). Gewoon, een weekend met ons drie, maar mannekes wat heb ik ervan genoten. Eindelijk weer een beetje reserves opgebouwd in plaats van erop te teren.

image

image

image

September = veeltedruktemaand in Gent, part 2

Gezien ik veel te laat na al het gebeurde in die drukke maand, pas de tijd vind om weekend 3 en 4 te verslaan, houd ik het kort (in woord), maar lang (in beeld). Het is blijkbaar weer mooi geweest, gentember (I’ll be here all week).

Er was Parklife onder een stralendezon, met m. en e.   

    
   
   
    
   
Er was schilderen in het bureau van e. en ik, dankzij de schilderkunsten vén het tomeloze enthousiasme van k: geen vreselijk lila meer op de muur! Dikke merci k.!

 
Er was…Travak in Gent, met b. en h.. Of hoe van werken en onbereikbaarheid iets heel erg cools maken: allen daarheen!  
    
 
Er was… De megacoole Watt site in Gent, met m. en p.. 

   
    
   
Er was… de rommelmarkt rechtover onze deur. Met mijn SuperZoon natuurlijk (wie dit blogje al enkele jaren leest, weet dat dit de traditie is).   

   
En, tot slot, de afsluiter van Dok, met n..

   
    
    

… en De Spreeuw van het Ongelooflijke Orka, met l. en k. en k.. En daarna samen eten in De Walrus.

   
 

September = veeltedruktemaand in Gent

Het is elk jaar weer van hetzelfde, in september. De vakantie achter de rug, megadruk op het werk, het academiejaar in het verschiet en dus ozoveel geregel, inhaalwerk van tijdens de vakantie, en daarnaast, een veel te druk sociaal programma in en rond Gent. Ik onderschat steeds weer het shockeffect van deze maand. Zo zalig, maar o zo vermoeiend.

Omdat ik u ook niet wil oververmoeien, splits ik de septemberpost in 2.

Weekend 1

Veel plannen, waarvan de meeste in het water vielen door de ziekte van Henri. Koorts, hoest, slappe vod. 

Dus werd het beterwordpannenkoekjes, home made food, food from Le Botaniste (eerste ervaring met meeneemslaatjes niet zo schitterend, eigenlijk), en Design Museum voor de  verloofden (over vlinders en mieren, dat mochten we, als trotse bezitters van 3 vlinderstoelen, toch niet missen)… Zo geweldig om te zien hoe onze fantastische stoelenwezens gemaakt worden. En zo’n prachtige tentoonstelling zeg!

  
  

De verloofden stoel!

 
    
    
   
   
 

Weekend 2

Waar weekend 1 de zoon ziek was, was weekend 2 de vader (aka mijn b.) ziek. Ook nu vielen plannen in het water, en was de hemel gerimpeld. 

Ik trok naar de BEO markt (een dikke aanrader, super gerief, bijzonder vriendelijke mensen met een hart voor hun zaak en helemaal niet duur: hier zien ze mij nog vaak terug!) om vitamientjes, we aten pizza bij da toto met vrienden e, c en e, en keken gezellig naar een filmpje. De afsluiter van OdeGand heb ik moeten missen, wegens ook een beetje ziek wordend, en zooo slecht weer, en heel erg moe na een bijzonder drukke werkweek.

Op zondag was er een verkorte versie van  de Open Monumentendag, een buurtfeest met keicoole zwiermolen en rommelmarkt op de Flashmarkt en schone oude boten aan de Portus Ganda. En mijn mannen, die hoestten verder… De geplande Willemwandeling met e en m moest ik, om gezondheidsredenen en wegens het horrorweer, ook aan mj laten voorbijgaan… 

B. en ik eindigden het weekend in schoonheid aan ’t zeetje, in de Bartolomeus, met b, a, g, d en a. Omg, dit was overheerlijk.

  
    
    
    
    
    
   

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑