Vanmorgen tijdens het ontbijt (versgeperst appelsiensap, koffie voor hem, latte voor mij, koude melk voor kleine hem, lekkere koeken van Oud Huis Himschoot, Oude Kaas en Goeie Boere-Boter) schrijf ik plots snel iets op een papiertje.

‘Mama, wat schrijft gij nu op?’

‘Iets voor op mijn weblog’, zeg ik snel, terwijl ik me haast verder te schrijven. (Twee aan elkaar verwante verhalen waar ik al een ganse tijd mee in mijn hoofd zit, schieten me tijdens het fietsen telkens weer te binnen, maar tegen de tijd dat ik thuis kom, denk ik er niet meer aan.)

‘Ah, ja’, zegt hij een beetje schamper, ‘De Onnozele Henri Show zeker!’