Daarnet aan het avondmaal.
B. en ik hebben een discussie over het al dan niet inbegrepen zijn van 4 ‘overmachtdagen’ (voor zorg voor uw zieke kind bijvoorbeeld) in mijn verlofdagen. Ik denk van wel, hij niet.
Henri: ‘Moest ik Jommeke zijn, dan zou ik nu zeggen: ‘Is het nu gedaan met dat kibbelen?’, en moest gij Jommeke zijn mama zijn, dan zoudt ge zeggen: ‘Zeg, gij moet ons nu niet de les spellen, snotjong!”
Ik begin iets op een papiertje te krabbelen.
B. zegt: ‘Jamaar, wat zijt gij daar nu weer allemaal aan het opschrijven? Ge gaat toch zo niets over mij op uwen weblog zetten hé’
Waarop Henri, zijn ogen ten hemel gericht: ‘Maar papa toch, ik denk wel dat het over mij gaat…’
En dan b. ‘Allez, maar toch niets over dat kibbelen, want op internet is alles perfect! Daar wordt immers nooit gekibbled!’
En toen wij allemaal roflol…