Is het de warmte? Is het de regen die als maartse buien in augustus mals naar beneden valt? Is het de vakantie? Is het het geluk omdat hij al zijn vrienden weerziet en de kameraadschap hoogtij viert dezer dagen? Het kan toch niet zijn dat hij last heeft van mijn wacht?

Ik weet het niet, maar Henri loopt zo zot als een achterdeur. Zelfs de noten die hij uit zijn trompet perste maken rare sprongen en vrolijke buitelingen. We hebben ons al een kriek gelachen.

Die kriek, dat is alweer ee typische zomervrucht. Net als de framboos en de blauwe bes die b. vandaag in heerlijke muffins verwerkte.

Zo, een klein stroompje van bewustzijn op deze rare zondag.

Advertenties