Daarnet bij het naar huis fietsen, zag ik een reclamebord waarop een broodje prijkt, ze hebben het broodje american van carpaccio gedoopt.

Americain van carpaccio.
Unk?

Kijk, als ge americain maakt zoals het hoort dan snijdt ge / hakt ge een goed mals mager stuk rundsvlees in kleine stukjes, en dan doet ge daar wat kruiden bij, wat fijngesneden ajuin en als ge wilt het geel van een ei. Americain van carpaccio, dat is dus datzelfde stuk vlees eerst in fijne flinterdunnen sneedjes snijden om het dan in kleine stukjes te hakken. Ten eerste, lijkt mij dat weinig praktisch. Ten tweede, lijkt mij dat ook niet zo aangenaam in de mond. Ten derde, waar haalt ge het vandaan???

Hoe komt iemand op die naam? Denkt ge dat dat beter gaat verkopen dan een broodje gewone americain? Of, nog beter, een broodje carpaccio?

Waarom moet het altijd zo ongewoon, tegenwoordig? Cappucino van pompoen? Cappucino, dat is koffie met melkschuim, meneer. Zalf van aubergine? Zalf, dat smeert ge op uw huid, mevrouw. Praline van gerookte zalm? Pralines, dames en heren, dat savoureert ge met een tas koffie of thee en dat hoort van chocolade te zijn, chocolade, geen zalm, laat staan gerookte.

Zoals ik al zei, doe toch eens gewoon.

Advertenties