Vandaag was een mooie dag. In alle opzichten. Ik heb denk ik van elk straaltje zon genoten alsof het mijn laatste was. Wat deed die helderheid van licht deugd.

Mijn muurproject is af, ’t is te zeggen, er moet aan de onderkant nog wat gevoegd worden en pas dan kan ik het helemaal afwereken, maar hetgeen ik erop wou staat erop. Ik vind zelf dat er nog iets ontbreekt, maar dat komt wel. Eerst wat laten bezinken, en eigenlijk ben ik echt wel content van hoe het eruit ziet. En dan krijg ik zin in die receptie met lintjes en tromgeroffel en ooohs en aaahs waar Lien het over had. Mmm. Nu nog een vrij en zonnig dagje vinden. Ik heb al de passende oorbellen (hihi).

Terwijl Henri in zijn zelfgemaakte tent lag te lezen en te zingen en te slurpen van zijn drankje (hij is beter maar heeft een vreselijke hoest – zeer herkenbaar) las ik een boekje en slurpte van mijn homemade iced mocha (miljaar zo lekker!). Hij ziet er trouwens ongelooflijk cool uit met zijn zelfgemaakte katapult en zijn zelfgemaakte terracotta ballekens (nu ze goed aan het drogen zijn zien en voelen ze eruit als marmeren bollekens).

We genoten van jazz-in-de-zon (’t is nekeer wat anders dan jazz-in-de-regen).

We aten heerlijke bistec (b. en henri) en lentejas del dia (ikke, miljaar zo lekker!), en ik dronk een limonada de la casa en een pisco sour (bedankt voor de tip, i., en miljaar zo lekker!) in el negocito, waarna we nog efkes zijn afgezakt naar het Zuidpark.

Veel bekenden gezien, sommigen verwacht, anderen onverwacht, andere bekenden verwacht maar niet gezien. Morgen meer van dat. Dat die regen maar wacht met vallen tot als we allemaal thuis zijn en in ons beddeke liggen.

Ik duik nog even in de laatste zinn en van DansDansDans van Murakami (dank u, lieve s. en k., ik heb er al van genoten, het leest als een trein, een beetje een rare uitdrukking, vind ik zelf, en kijk, ik gebruik het nu ook, maar u begrijpt wel wat ik bedoel he). Daaaaaag.

Advertenties