Elke ochtend word ik goedgezind (als ik het al niet was natuurlijk, dat spreekt voor zich) als ik door de Krijgslaan fiets. Het Spookhuis op de hoek van de Achiel Musschestraat en de Krijgslaan wordt eindelijk opgeknapt. Ik zie veel spaanders, hopen nagelnieuwe bouwmaterialen en heel veel bedrijvigheid. Het maakt me blij, en ik geniet weer van mijn plaatsvervangend contentement. Dit huis heeft me, zelfs in de slechte staat dat het was, altijd aangetrokken. Heel lang geleden, toen b. en ik nog student-in-gent waren en we droomden van een eigen plek, passeerden we vaak voorbij dit hoekhuis, donker, onheilspellend zelfs, maar inspirerend en prikkelend voor curieuzeneuzen en fantasielingen als wij. Er stond toen een oude caravan in de tuin, die er al even afgeleefd uitzag als het huis zelf. We zijn zelfs eens gaan aanbellen (hoewel ik me niet goed kan voorstellen dat er aan dat huis een bel hing?), aankloppen en door de ramen gaan turen. Maar er was niemand thuis.

Maar binnenkort dus wel. Ik wens de bewoners alle geluk van de wereld.

Advertenties