Volgende week gebeuren er ongelooflijk spannende dingen. Dingen waar ik altijd kiekenvel van krijg als ik eraan denk of over spreek. Ik kan er niets over kwijt, want het is een supersurprise en ik heb zwijgplicht, maar ik heb ook een hele verantwoordelijkheid en in London heb ik een nachtmerrie gehad dat ik iets vergeten was en door mij liep alles fout. O. O. O. Duimt u mee voor mij dat alles goed verloopt?

Vandaag gingen we naar de eerste bijeenkomst van de Kinderjury. Henri werd meer aangetrokken tot de boeken van groep 4 (10 tot 12 jaar), die van groep 3 (8 tot 10 jaar) zagen er nogal meisjesachtig uit, vond hij. “Heb je er zin in?”, vroeg zijn begeleidster. “Nee!”, zei hij vol overtuiging. Het arme mens schrok er een beetje van. “Oei”, zei ze. “Hij is wel eerlijk, he”, zei ik een beetje vergoelijkend. Maar toen hij zei dat de boeken van groep 4 hem er eigenlijk veel leuker uitzagen, zei ze dat hij die natuurlijk ook mocht lezen, en toen zag hij het al veel meer zitten. Daarna ging het -na een minder leuk intermezzo– naar de fietsenwinkel (jippie, en intussen heeft Henri de eerste 2 boeken al uitgelezen) en na een taartje in onze tuin naar de Sint-Pietersabdij. Heerlijk op de binnentuin genieten van muziek en tapas bbq. Een gevulde dag, maar geen stress. ’t Is eens wat anders…

Advertenties