Na een vijftal aerosols voelt ons verjaardagsbeest zich al veel beter. Inspanningen blijven lastig, en als hij zich beter voelt moeten we hem afremmen of hij bekoopt het even later met een terugvalletje. Maar we komen er wel, ik voel het. En Henri is gigantisch flink. Echt heel aandoenlijk.

Mijn wiskundige papa schreef vanmorgen dit in mijn verjaardagsmailtje:
Wat een speciale dag, 36 jaar en terzelfdertijd de verjaardag
van je fantastische zoon die 9 jaar wordt dwz 4×9.
My goodness al die kwadraten ( 4, 9 en 36 ).
Wat zit daar achter?! Veel geluk denk ik!

Schitterend, vond ik dat.

Het werd niet de dag die we in ons hoofd hadden een week geleden, maar we genoten ervan met ons drietjes thuis te zijn. We sloegen zelfs al wat ingrediënten in voor het Groot Feest van zondag. We zagen eindelijk ons Seattle kunstwerk terug, prachtig ingelijst door Gaspart. Henri en ik maakten een prachtige landingsbaan voor de Jedi Temple Hangar, uit hard karton, klei, een kartonnen doos en verf. We aten heerlijke gegrilde kootalos met een brunoise van venkel en krieltjes (die b., da’s een held), en bij de koffie heerlijke chocolaatjes die een gulle schenker heel disctreet in de inrijpoort had gedropt (dank u, o. en o.), en de reuzevlagjes voor in de kinderzakjes zijn ook grotendeels af.

Dank aan iedereen voor de lieve kaartjes, mails, telefoontjes en sms-kes, ze doen deugd, echt waar.

O, en de titel, dat slaat op een uitspraak van Henri: ‘”k word later fijnroever. Dan kan ik overal lekker gaan eten zonder te betalen. IK neem dan iemand mee en die mag dan de recensies schrijven.”

Advertenties