Een kortje maar, want ik ben heel moe. Om het met een dooddoener te zeggen, moe maar voldaan.

Het Groot Feest was bijzonder geslaagd. Het eten was superlekker, but then, mijn ventje stelt nooit teleur… De sfeer was heel erg warm, zoals een warm dekentje dat over je heen valt. We hebben heel veel gepraat, gelachen, de slappe lach gehad, maar ook meegevoeld met de minder leuke dingen des levens… O, en we hebben heel veel cadeautjes gekregen. Voor Henri heel veel lego (starwars natuurlijk), een broek en een t-shirt, nog een broek, een mooi kunstig houten spel, een metaaldetector, een prachtig boek en een luisterCD van zijn held Pieter Embrechts. Voor mij een prachtig zilver-gouden kettinkje van mijn heldinnen, een mooie pyama (ik heb hem al aan en hij zit perfect), zeepjes met mijn naam op, heerlijke truffels, een koffieservies met hertjes (ik heb een zwak voor hertjes), een heerlijk zachte beer, een boekenbon bij mijn favoriete boekhandel (Limerick), o en ontelbare kusjes van het schattigste en liefste metekind van de wereld.

Moe maar voldaan dus. Hou zoudt ge zelf zijn? Nu nog portie Fans, Iets met Boeken, maar voor De Andy Show nog maar is begonnen ben ik al lang in dromenland. Nog even genieten van een rustige nacht, nu het nog kan. Morgen begint mijn wacht namelijk. En het is nogal druk, namelijk.

Maar dat zijn zorgen voor morgen (’t is de dag van de dooddoeners). Slaap wel.

Advertenties