Er moet zeker iemand op de wereld zijn die zich de vraag al heeft gesteld: “Wie zit er in ’s hemelsnaam ooit op die bankjes op het dorpspleintje van Bellem?”

Wel, lieve mens die zich die vraag ooit stelde, vandaag zaten Henri en ik op dat bankje het dichtst tegen Brasserie Het Pleintje (niet echt een aanrader trouwens, een uitsmijter met koud wit toastbrood, een koude schel plastieken kaas, een koude schel plastieken hesp en een -gelukkig wel warm- spiegelei x2 en een spaghetti drijvend in de olie en een saus die precioes al eens door iemand anders was opgegeten – maar het was er lekker warm en we hadden een mooi uitzicht op het pleintje).

We waren daar natuurlijk om te supporteren voor b. En hoe dat is afgelopen, dat leest u hier. Maar ik kan u wel zeggen dat ik luid heb geroepen en mijn hart zwol van trots.

Advertenties