Het was geen kerst als andere jaren. Op kerstavond waren we maar met de helft van de mensen die er moesten zijn, t., s. en hun 2 schattige deugnietjes r. en e. waren er niet bij (s. en e. waren goed ziek). Ook mijn vader ligt geveld (en dat gebeurt niet vaak, laat ik u dat vertellen). En dan is de sfeer direct toch wat minder dan anders.

Het was wonderbaarlijk eigenlijk dat ik de laatste weken bleef standhouden. Overal (vliegtuig, tram, werk, familie) vielen de zieken bij bosjes, maar yours truly bleef recht. Niet in topconditie, wat meer moe dan anders, maar echt ziek is dat niet te noemen. Ik was eigenlijk wel een beetje trots op mijn verworven immuniteit -zou ik na al die jaren toch de legendarische weerstand van nen doktoor krijgen??

Tot vandaag, natuurlijk. De perfecte combinatie: kerstdagen, van wacht zijn en ziek zijn. Aan uw maag en darmen dan nog. Godver.

We zijn net terug van kerstfeest nummer 2, waar ik meer tijd op de zetel heb doorgebracht dan elders. Maar ik heb toch wat soep gedronken, en zelfs een paar hapjes malse kalkoen gegeten. Geen champagne dit jaar op Kerstdag voor mij. Enkel water.

Ik kruip nu mijn warme nestje in, hoop op een rustige n/wacht en hoop nog harder dat ik mij morgen véééél beter voel. Want dan moet ik op mijn eentje een gans verdiep/halve dagzaal rechthouden. Wish me luck.

Advertenties