De titel leg ik ooit nog wel eens uit, maar thema vandaag was wel het geheugen en het verliezen ervan / gaten krijgen erin. Over een kussen dat uw geest ordent en uw geheugen verfrist (haha), over hoe sommige oude mensen vergeten en anderen niet (waaronder mijn moemoe (81), mijn meme (87) en mijn pepe (92)), over lijstjes maken om niet te vergeten en hoe ik dat ook al doe (allez gij, moet ge nu zeggen, dat hoort zo).

Maar kijk, al dat om te zeggen dat ik hier vergeten stoefen ben op mijn metekind. Welk een wolk van een kind. Een brok onvervalste vrolijkheid, en ze is dat nog zot van haar meter ook (ben ik een geluksvogel). Ze maakte oudejaarsavond nog onvergetelijker dan andere jaren. En ze zegdege haren eersten nieujaarsbrief met glans en vaart en aanloop en kussen en knuffels en al -op. Die zin klopt zekers niet, maar ik ben moe van het familiefeest (dat weer grandioos was, met tomatensoep en stoverij met frieten en rauw witloof met mayonaise en superlekkere taart, en veel gelach en geknuffel en warmte en al), en ik ga nu in mijn bed kruipen en een boekske lezen en een theeke en een stukske heerlijke chocola. Daaaaaag.

En ik ga zelfs mijn fouten niet lalezen, zo moe ben ik (en ik laat er toch altijd een paar staan, dus ’t zal niet eens opvallen).

Advertenties