Bijna vier dagen was ik afgesneden van de buitenwereld. Allez, dat is een beetje overdreven, maar zo voelt het toch een beetje als je geen internet hebt. Niet dat ik het erg vond, dat afgesneden zijn. Ik vond dat eigenlijk wel eens leuk.

Donderdag al vertrok ik, nog ziek, naar zee. Vrijdag begon daar ons jaarlijks congres in Oostende. Een bijzonder goed congres, trouwens, dit jaar. Zaterdagnamiddag begon dan ook het échte weekend. Genieten van de zee, de weidsheid, de zon. Het was ijskoud, de wind sneed door merg en been, we voelden onze handen en oren en neus niet meer, maar we hebben genoten. En het blijft me verbazen hoe die zeelucht deugd doet aan mijn longskes. En nu ook aan die van Henri.

Advertenties