Dat is toch niet meer normaal, hoe vaak Henri en ik ziek zijn… Ik heb het sedert donderdagavond ook weer serieus zitten. Overal pijn, koorts, snotteren, hoesten, oorpijn. Ik voel mij echt weer miserabel. En dat weer aan de vooravond van een weekje verlof… Net als in de kerstvakantie… Gelukkig voelt Henri zich intussen weer veel beter, al blijft die vervelende hoest wel aanslepen…

We hebben hier op Henri zijn kamer een Ziekelijk Paradijs gemaakt, waar we naar hartelust hoesten, niezen en koortserig zijn. Gisteren zat ik aan 38,4, ik heb mij een ongeluk gezweet. Ik zou zeker niet willen dat we b. zouden ziek maken.

Zo moesten we dus vandaag ons reeds lang vastgelegde namiddagje met n. en d., met kung-fu panda, een spelletje Carcassonne, en taart, afzeggen, iets waar we al lang naar uitkeken. En we waren van plan om mogenavond nog eens mee te gaan naar OpaTuur in de Centrale, maar dat zal dus ook niet lukken. Grr.

Daar kan ik zo boos van worden. Hoe die kleine beestjes een mens zo ziek kunnen maken. En zo vaak! Op twee maand tijd is dit al de vijfde keer dat ik ziek ben!! En wanneer komt nu eindelijk die verhoogde weerstand die dokters schijnen te hebben?

Advertenties