Dit weekend heb ik wel duizend keer gedacht dat moet ik onthouden, dat moet ik opschrijven. Hij was serieus in form, de zoon. Maar helaas, laat mijn geheugen mij te vaak in de steek, en heb ik niet altijd pen en papier bij. Toch zijn er nog een paar dingen blijven hangen. Zoals deze.

Gisteren reden we terug naar huis na een avondje eten en bowlen met de dienst, veel te laat volgens ons maar veel te vroeg volgens hem. Ik vroeg hem hoe zijn eerste spelletje was verlopen, dat hij met de 2 zoons van een collega had gespeeld, toen wij nog aan tafel zaten.

“Leuk, superleuk,” zei hij, “Ik ben gewonnen!! Mijn eerste worp was een direct een strike.”
“Ik vond dat wel twee sympathieke kereltjes”, voegde hij er met diepe stem aan toe. “zoisermaareendecupstemsgewijs he”.

Advertenties