Vanmiddag werden we door b. alweer verwend met een heerlijke maaltijd. De rust had hem deugd gedaan en zijn migraine was nog niet helemaal verdwenen, maar gelukkig niet meer zo erg als gisteren.

Henri nam een hap, proefde en richtte zijn ogen ten hemel. Even later maakte hij met zijn hand een gebaar alsof hij een telefoon vasthield.

“Hallo, SOS Piet? U wou toch graag bijlessen volgen?”

stilte

“Wel, ik heb een leraar voor u gevonden.”

stilte – hij kijkt even naar de klok

“Ja, drie uur is oké! Tot straks!”

Ik zeg u, dat gastje eindigt nog in comedy casino!

Advertenties