Vandaag lag de Provence even in Zele. In de tuin van het prachtig gerenoveerde huis van mijn nicht, met name, waar we de tachtigste verjaardag van ons moemoe vierden.

De kinders speelden zich doodmoe en amuseerden zich rot: een bal en een trampoline, twister en kwartet: dat is urenlang amusement voor élke leeftijd! Wat heeft moemoe toch fantastische achterkleinkinderen (we misten spijtig genoeg wel achterneefje n., die elders verplichtingen had -hopelijk is hij er volgende keer wel, eens hij ons enthousiaste verslagen hoort!!)!

En altijd weer sta ik versteld van achternichtje h.: zo een lief, enthousiast, schattig, charmant, positief en opgewekt kind! En dat midden in haar puberteit! Ze stelde voor dat we allemaal maar naar Zele moesten komen wonen, “zo gezellig dicht bij elkaar!”

We gingen ook even langs bij meme en pepe, die op schok waren, en we dus bij nonkel m. en tante v. thuis (alweer een prachtige renovatie!) moesten gaan (be)zoeken. We hebben veel gepraat en zoals steeds veel gelachen, pepe stelde zijn eeuwige vraag en zong zelfs (zo ontroerend mooi) het liedje van Sint-Jozef om zijn en mijn droom te laten uitkomen. Hopen maar dat het helpt ;-)

Een mooie familiedag. We moesten dit vaker doen.

Advertenties