Zozo. U hebt nog een verslagje tegoed van mij.

Ahum. Laat ik nu eens een evenwichtig verslag uitbrengen. Misschien heeft u er nog iets aan mocht u dezelfde trip overwegen.

Ten eerste
Disneyland Parijs is een kostelijk affaire. Voor het bedrag dat wij besteedden aan hotel+trein+toegang parken voor drie dagen (2 nachten) met 3 mensen in 1 kamer, kan je een schitterende week beleven in het Zuiden van Frankrijk, heerlijk eten inbegrepen (en dat was hier *niet* het geval, op ontbijt na). Ook het eten is duur en dikken brol. Zelfs het fruit komt uit blik. Ik heb één keer een schaal met appels gezien en ben daar op gevlogen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de kerstboomvormige broodjes met rozijnen en cranberries in de Plaza Gardens lekker waren. En de kerstomaatjes in de sla ook. Henri zei op de terugweg: “ik verlang zo ongelooflijk naar gezond eten”. Dat vond ik tegelijk triestig en wel leuk.

Ten tweede
Het blijft me verbazen hoeveel mensen zich elke dag opnieuw laten lokken in een ruimte – na het neertellen van veel geld- om dan in kuddes aan te schuiven voor *alles*, en dat bedoel ik letterlijk: aanschuiven voor check-in in hotel (60 minuten), aanschuiven voor toiletten (30 minuten), aanschuiven voor middageten (45 minuten), aanschuiven voor ijsje, aanschuiven voor attracties (tot 120 minuten!!). Mijn mond viel daarvan open. Niets verloopt spontaan, alles moet gepland: ticket voor ontbijt op een vast uur (7 uur!, wekker zetten op een vrije dag! help!), ticket voor avondmaal op vast uur. Het is dat of, jawel, u raadt het al, aanschuiven…

Al moet ik wel toegeven dan n. en ik ons dikwijls amuseerden met het bekijken en doorgronden van de technieken van cattle hurdling, zoals wij dat noemden. Toch wel iets plezants om te doen, lijkt ons.

Ten derde
Disneyland is de consumptiemaatschappij ten top. Overal zijn winkels, bij alles wat je koopt vragen ze je of je er niet nog iets bij wil (heeft op mij het tegenovergestelde effect). Soms werd ik daar een beetje zenuwachtig van. Hoewel, die prinsesseskleedjes waren zoooooo schooon. Vooral als ze die kleine schattige dropjes ze aanhadden. Met een kroontje en een tasje en van die schattige klik-klak-schoentjes met een pomponneke erop. Mocht ik een dochter hebben gehad… Oeioeioei.

Ten vierde
Ik werd soms een beetje gek van het veelvoud aan invloeden, prikkels, geluiden (al die jingles, we hebben ongetwijfeld in jingles gedroomd)),… Ook Henri moest er in het begin aan wennen, zoveel drukte is hij niet gewoon. Ge moogt ook niet onderschatten wat het betekent voor een kind van 9 jaar om continu te mogen kiezen: welke knuffel?, welk speelgoed?, welke attractie? Op een bepaald moment wou hij even ontsnappen aan de hecticiteit en zijn we gaan zwemmen. Heerlijk rustig was het, in het zwembad van het hotel.

Ten vijfde
De attracties zijn echt top. Prachtig gedaan, elk detail uitgewerkt. Top drie voor mij:
1. Crush Coasters, 2. Tower of Terror, 3. Peter Pan. De Fransen zijn niet altijd even vriendelijk, maar ik had erger verwacht, globaal genomen waren ze sympathiek, niet over the top, zoals in Disneyworld Orlando, maar zeker ook niet storend onvriendelijk. En de dansers en zangers hadden altijd een dikke smile op hun gezicht. Ook een pluim voor de bell boys van The Tower of Terror, grappige mannekes, leuke smoeltrekkerij. Hét citaat van de driedaagse kwam ongetwijfeld van één van hen, net vóór we in de lift van het hotel stapten en zo the twilight zone betraden. “Please hold on to your hats, glasses, children and breakfast.”

Ten zesde
Mijn b. en n. haar d. zouden zot geworden zijn. Erger dan dit bestaat niet voor hen, ben ik zeker. Veeeeeel volk! Jingles! Aanschuiven! Shoppen! Hell on earth, I tell you.

Ten zevende
Henri heeft zich ver-schrik-ke-lijk geamuseerd. En dat is uiteindelijk het allerbelangrijkste. En het doel van deze trip. Mission accomplished. Dank u, (meter) n.!

En hier ga ik het bij laten, want er waren er maar zeven. Dwergen, bedoel ik.

Advertenties