Morgen zetten ze het mes erin. In mij dus. Een stukje yours truly, enkele stukjes meer bepaald, worden verwijderd om nooit meer terug te keren. Dat hopen wij, althans, dat ze nooit weerkeren. Dat zou zonde zijn van alle moeite en de zeer die mij ongetwijfeld staan te wachten. Amandelen eruit, sinussen vrij, poliepen weg, huig een stukje korter, the works.

Het doel dat wij voor ogen hebben: minder ziek (niet meer continu ziek zou al veel zijn), niet meer snurken, weer uitgeslapen wakker worden, net als vroeger. En het doel heiligt de middelen, zegt men toch?

Advertenties