Ik ben mijn huig-r kwijt! Ook wel genstche-rrr genoemd. Kwijt! Verloren! Verschwunden! Er komt enkel nog een raar gegrom uit, door Henri beschreven als “Darth Vader met een astma-aanval”, en nu noemen b. en Henri mij “Darth Mama”. Grappig hé? – dat was ironisch, durf niet te lachen ze!

Ik had dat natuurlijk kunnen weten. Zonder huig geen huig-r. Maar ze gingen er gewoon een stukske afknippen, het kwam door de ongelooflijke elasticiteit van mijn huig, dat die terugschoot en onzichtbaar werd. Maar wat moet ik nu, zonder huig-r? Hoe moet ik nu mijn sappig genstch klappen?

Henri wil mij troosten. “De burgemeester, die is toch zeker ook al zijn amandelen kwijt, en die kan toch ook nog gentsch praten?”

of “Ge gaat mij toch niet vertellen dat al die Gentenaren die zo goed gentsch praten allemaal hun amandelen nog hebben?”

Advertenties