Hoe gaat het intussen met mij, vraagt men. Wel, veel beter, gelukkig. Alhoewel mijn lijf nog niet helemaal van mij is. Als u begrijpt wat ik bedoel. Ik heb last van woordvindingsstoornissen, geheugenperikelen en hallucinaties, een narcose-effect dat snel zal voorbijgaan, zo hoop ik. Mijn hoofd doet meer pijn dan vorige week. Mijn keel doet nog steeds zeer, het straalt nog steeds uit naar mijn oren (nu meer mijn linker i.t.t. vorige week), maar ik kan ongeveer alles eten, nu, behalve appelsienen en pikanterie, en dingen met scherpe kantjes. Ik kom weer bij, gelukkig. Ik ben moe en slaap veel. Maar dat moet he.

Het komt weer in orde, ik voel het.

Advertenties