Dit gebeurde gisteren op weg naar Gent Jazz. Toen we ’s avonds (Jamie Liddell was nog lang niet uitgezongen, helaas, maar ik ben nog steeds niet in topvorm en Henri mag ook niet te laat in bed, al is het vakantie en kan hij uitslapen) huiswaarts keerden, pakte Henri ‘dé tas’, die gelukkig al veel minder woog dan in het gaan, en stapte er zonder verpinken mee door het helle straatverlichtingslicht. “Kijk”, zeg ik tegen b., “die jongen is niet bezorgd over de schending van zijn street cred.”

Het antwoord kokwam snel en cool. “Ik heb dat niet.”

Advertenties