De voorbije weken had ik dagelijks inspiratie voor verschillende stukjes alhier. Ik had niet altijd de tijd of de energie om ze te schrijven, wegens te moe/te veel pijn (ziekteverlof) of een te druk programma (weekje verlof ofte de gentse feesten).

Maar kijk, toen begon ik weer te werken én was meteen vanaf dag 1 van wacht (tot morgenochtend 8 uur, that is), of de inspiratie liet mij in de steek. Ik zat voor een leeg scherm, en het raakte niet gevuld. Blogger’s Block, als u wil.

Als een mens thuis is én tijd heeft om na te denken, dan durft een mens wel een plannen maken, lessen trekken, voornemens hebben. Maar dan wordt ge weer in dat hectische leven-van-alle-dag gestort, en blijft er van dat alles geen sikkepit meer over.

Erg, toch. En toch, koppig en naïef als ik ben, blijf ik hopen op beterschap. Volgende week, misschien.

Advertenties