Toen ik zondag om koeken ging, zette Henri de tafel, waste hij af, versierde hij de borden met troskesbezen -day alles geheel uit eigen beweging- en tegen dat ik weer thuis kwam blonken zijn oogskes en stond hij vol bewondering naar ‘zijn’ tafel te kijken.

“Als ik er ontbijt verzorg, is het altijd klasse.” voegde hij er nog aan toe.

Advertenties