Alles trekt een beetje tegen, ik hang vol elektroden en plakkers en lijm en bakskes enzo. Er hangt zelfs een stethoscoop op mijn borst geplakt. Straks nog een neusbril en een saturatiemeter aan mijn vinger en dan word ik aangesloten. De decibelmeters, intercom en camera’s, die hangen aan of zitten in de muur.

Voor u zich afvraagt of ik dringende mentale begeleiding nodig heb, het is allemaal de bedoeling. Ik lig in het UZ voor een slaaponderzoek. Volgens de chrirurg die mij enkele weken geleden opereerde, zou mijn snurkprobleem nog niet zijn opgelost, maar zou het wel verbeteren. Iets wat door b. helemaal wordt beaamd. Dit slaaponderzoek moet uitwijzen of er nog een probleem is, en zo ja, hoe groot en hoe het kan aangepakt worden. Ik ben curieus.

En ondertussen zie ik eruit als een zelfmoordterrorist, naar het schijnt. Oh, ja, hij heeft foto’s genomen, dat kunt ge wel denken. Misschien krijgt hij me wel zover dat er ooit eentje getoond wordt. We shall see.

Advertenties