“Zeg, dat was wel uw moederdagcadeau hé!”

Op verontwaardigde toon klinkt het uit dekeuken. Ik zit in de serre tussen mijn tomaten. Oei, denk ik. Ik ga in gedachten door al zijn/mijn moederdagcadeaus en vraag me af over welke het gaat. De meeste kan ik thuisbrengen en die liggen niet in de vuilbak ef werden niet verwoest. Oké, ze staan niet
allemaal op een prominente plaats in ons huis, maar moet dat?

“Wat bedoel je jongen?”, vraag ik. Ik durf niet goed uit de serre komen. Het is daar lekker warm en groenselplanten en kruiden, die worden niet boos.

“Die snoeppot hier! Ge hebt daar een plakker opgeplakt!”

O, ik wist intussen waarover het ging. En ik geef hem geen gelijk.

Enkele jaren geleden kreeg ik een mooie pot van hem voor mijn moederdag, een grote glazen voorraadpot met zo’n heerlijk nostalgische sluiting, waarop in glasverf allerlei figuurtjes waren geschilderd, en die volzat met marshmellows. Ik had de pot jarenlang bewaard in mijn bureau, met nog één marshmellow erin. Maar toen kocht ik bij Dille en Kamille van die heerlijk verfrissende Onzelievevrouwebedstro-snoepjes. Ewel, dacht ik, ik gebruik die pot van Henri, zo wordt hij nog eens gebruikt in plaats van stof te vergaren. Ik heb die laatste -versteende- marshmellow weggegooid, de pot afgewassen en heb de sticker die op het snoepzakje plakte voorzichtig op de pot gekleefd (kwestie van te weten wat erin zit, altijd een interessant gegeven). Ik had mijn best gedaan de sticker op een niet beschilderd deel te kleven, maar ik kon niet verhinderen dat hij enkele gele en rode bolletjes (hooguit drie misschiens) bedekte.

Zeg, is dat nu zo’n doodzonde? Ik vind eigenlijk feitelijk dat mij niets te verwijten valt. Toch?

En u, bewaart u en gebruikt u al uw moeder/vaderdagcadeaus? Zijn ze altijd mooi of soms wel eens spuuglelijk? En hebt u ooit al eens iets op een cadeau geplakt, om het te gebruiken? En daarvoor onder uw voeten gekregen?

Advertenties