Gisteren gingen we nog eens frietjes halen bij ’t Blauw Kotje, de beste frituur van Gent en omstreken, ’t was al heel lang geleden. Ik zag net voor mijn neus een madam binnengaan en zette mij dus achter haar in de rij. Even later kwam een meneer achter die madam staan, naast mij. Ik schoof schoon mee met de rij, en hij mee naast mij. Het was net aan de madam voor mij, en die meneer stond nog steeds naast mij. Ik kreeg er de zenuwen van.
“Meneer”, zei ik licht geïrriteerd, “ik weet heel zeker dat ik na die mevrouw ben binnengekomen.”

De man keek mij vriendelijk aan. “Goh, zei hij, “eigenlijk was ik voor die mevrouw, maar ik was gewoon eens gaan kijken wat ik allemaal wou, en toen ik terugkwam, had die mevrouw mijn plaats ingenomen. Maar ga maar hoor, als ge wilt. Het moet hier allemaal precies nogal snel gaan, en vandaag lukt mij dat niet zo goed, gelijk…”

Ik heb mij verontschuldigd en hem voor laten gaan, natuurlijk. En ik was kwaad op mijn eigen dat ik er zomaar vanuit was gegaan dat die mens mij was voorgestoken. Schaamtelijk, eigenlijk.

Advertenties