Mannekes wat een dag. Wat ik niet begrijp is, waarom kunnen ze het lijstje met dingen die moeten gebeuren niet de laatste schooldag van het vorig jaar meegeven, zodat iedereen op zijn gemak die dingen kan voorzien? Maar neen, alles moet op de eerste schooldag, met als gevolg dat gans het stad vol loopt met ouders-zonder-kop en kinders-in-overdrive. Heeeeelp!

Henri wou Star Wars kaftpapier. Ja, ik weet het, daar hadden we ook zelf wat vroeger aan kunnen denken, dan hadden we maar één stop moeten doen, gisteren, de Ava, waar ge alles vindt, bvehalve Star Wars kaftpapier. Gelukkig was ik zo voorzienig geweest zwart kaftpapier van daar mee te grissen, in geval we van een kale reis zouden terugkomen. Want Star Wars Kaftpapier, dat hebben ze *ook niet* in de Inno, de Hema, de Blokker, de Club, de Bart Smit. Wat ze daar wel hebben, in al die winkels, is hecticiteit en krijsende kinders. In overvloed, zelfs.

Ik was tegen dan zo zotgedraaid dat ik suggereerde wat vroeger van de ytram te stappen en langs de schoenwinkel te passeren, ah ja, want Henri heeft al een grote voet (37!), heeft een brede wreef en als ge te lang wacht heeft hij nog keus tussen 2 schoenen en het is geen gemakkelijke klant, die zoon van mij. Schoenen kopen, dat is vette stress, meneer. Ik kon er maar niet genoeg van krijgen, precies, gisteren. En intussen heddan we nog steeds geen Star Wars kaftpapier.

Maar u kent dat, schaarste lijdt tot creativiteit. En zo heeft Henri nu zwart gekafte boeken, met een schoon ouderwets zwartomlijnd etiket, voorzien van Star Wars scrap dinges (geknipt en geplakt uit folders en speelgoedbijsluiters), en afgewerkt met een plastificeerpapierke. U leest het goed, twee keer kaften voor de prijs van één.

En te zeggen dat ik kaften haat, eigenlijk. Dat mijn knipjes altijd te lang of te kort zijn, mijn papier te kort gevouwen, mijn plastificeerdinges gebubbeld.

Een zot kieken, dat ben ik. Amen.

Advertenties