Het contrast was groot, vandaag, tussen wat ik meemaakte op mijn toer door het ziekenhuis, en de oppervlakkigheid van de poepmadammekes voor en achter de balie van een niet nader genoemde parfumwinkel. Het was pure noodzaak, dat ik daar moest zijn, want ik word altijd een beetje misselijk in die winkel.

Hoe sommige mensen een halszaak kunnen maken van de discrete kleurschakering van hunne fond-de-teint (vies spul, vind ik, lijkt me vreselijk om dat heelder dagen op uw gezicht te hebben), oogschaduw of lippenstift. Brrr, kouwe rillingen krijg ik ervan. Die poepmadammekes bekijken mij ook altijd als een buitenaards wezen, dat per abuis in hun schmink-mekka is terecht gekomen. Alsof ge in uwen bloten staat, zo zonder laagskes op uw gezicht.

Advertenties