It was a dangerous place to live in, a family: it was as tumultuous as the open sea beneath a treacherous sky, the shifting allegiances, the flurries of cruelty and virtue, the great battering waves of mood and mortality, the endless alternation of storm and calm. A downpour would come or a reprieving ray of light, and in the end you didn’t know what the difference was, what it all meant, what it added up to, when set against the necessity for just surviving and getting through.

Een mooi citaat uit een prachtig boek Arlington Park van Rachel Cusk. Ik was het boek aan het lezen tijdens Jazz in ’t Park, maar heb het daar op een avond stomweg laten liggen, en de volgende dag was het natuurlijk nergens meer te bespeuren, ondanks mijn navraag bij alle kraampjes. Gelukkig was daar mijn b., die naar de bib ging en daar het boek vond, nog wel dezelfde uitgave en al. En daardoor las ik enkele dagen gewoon verder. Een aanrader!

Advertenties