Toen ik vanavond thuiskwam, gelukkig niet als een verzopen waterkieken, dankzij lieve collega c., kwam de zoon naar beneden gedonderd met een handdoek, mijn slaapkleed en mijn peignoir, allemaal lekker warm want net van de chauffage geplukt. Hij had duidelijk wél een verzopen waterkieken verwacht, maar het deed enorm deugd, ook al was ik maar een klein beetje beregend. Wat een attente jongen is dat toch, die zoon van ons.

En het was nog niet gedaan. “Mama, er ligt een voorschriftje voor je klaar beneden, je moet alleen nog tekenen, denk ik.” Ik ging ervan uit dat oma n. hem een voorschrift had gevraagd voor tante m., dus ik had echt niets in de gaten. Hij troonde me mee naar beneden. Daar was de tafel mooi gedekt en lag mijn voorschrift klaar, eigenhandig geschreven door Henri.

Patiënt, dat was ik natuurlijk.
R/ Geneesmiddel van Feestvarken voor DAT JE VANDAAG IN DE BLOEMETJES WORDT GEZET!!!
Getekend door mijn twee mannen. Met stempel en datum en al.

En als klap op de vuurpijl bakte/grilde b. nog een perfecte bleu chaud van côte à l’os.

Mannekes ben ik met mijn gat in de boter gevallen.

Advertenties