Ook al liet de tram ons grandioos in de steek vanmorgen, waardoor we tien minuten te laat kwamen op de trompetles (zo erg), zij bezorgde ons alweer mooie momenten, ter compensatie.

Weet ge nog, die fantastische lol van Philippe Goebels in Het Besluit-2009, van die mevrouw in de tram die hem vertelde dat hij er de volgende halte af moest om naar de Delhaize te gaan?

Ewel, in de tram, daar is altijd iets te beleven. Ik hou ervan om naar de mensen te kijken en te luisteren. Er zijn vaak pareltjes te rapen in de tramlucht. De buit van vandaag was schoon en ook een beetje raar.

Vanmorgen, en bejaarde dame tegen haar even bejaarde ovenbuur:
“De winter da’s nieks voor mij, hé. Ge kunt mee moeite buiten kommen, azuu kauwe. Moar ‘k ben al blije da de veugels alweere schuiffelen ’s morgens!”

En deze namiddag net voor het afstappen. Een zeer zeer luidruchtige meneer met zijn gsm. Even ervoor heeft hij geroepen in zijn gsm naar iemand dat hij gewoon maar eens belde om te horen of er nog genoeg geld op zijn kaart stond om te bellen. Een minuut later belt hij iemand anders. “Zeg, ’t is hier x. he. Ik heb noar e. gebeld, en ken em mijn excuese aangeboden, en hij heeft ze aanvaard. Moar ‘k weet nie hé, e. is nen rancuneuze mens hé.”

Advertenties