Aandoenlijk, vond ik het, toen ik woensdagavond rond half acht ’s avonds langs het station fietste. Al die mensen op de terrasjes. Na al die koude eindelijk eens een beetje warmte. En al heb ik de mooie dagen grandioos aan mij voorbij zien gaan, ik draag al 3 dagen geen muts of handschoenen meer op de fiets, dus ook ik heb er een beetje van genoten.

Morgen vertrek ik naar Wenen. Mijn laatste congres voor De Grote Oversteek, Deel II. Ik ben zot, ik weet het, maar het wordt een boeiend en interessant congres, ik heb heel wat wetenschappelijke dates rond een project dat in mijn hoofd zit. Het is groot, waanzinnig interessant, wat beangstigend, gigantisch veel werk, maar zo challenging dat ik er heel erg blij van word.

Advertenties