Op het vliegtuig zagen we Where The Wild Things Are van Spike Jonze naar het boek van Dave Eggers gebaseerd op het onvolprezen prentenboek van Maurice Sendak. In het Nederlands vertaald als “Max En De Maximonsters”.

Henri had de film eerst bekeken, en de tranen biggelden over zijn wangen. Hij was echt heel verdrietig. Het deed hem natuurlijk ook denken aan het afscheid van zijn vrienden. Ik vind dat indrukwekkend dat een film een kind zo kan ontroeren. Ik wou het daarna ook zeker zien, om er met hem te kunnen over praten, en het is een prachtige film. Ik had er wat schrik van, gezien we echt zot waren van het prentenboek dat we hadden gekocht voor Henri en waar we hem talloze keren uit hebben voorgelezen. En films van boeken, dat is altijd bang afwachten. Meestal kan ik mij toch niet bedwingen om te (gaan) kijken, en deze keer was ik echt blij dat ik het gedaan heb.

Gisterenavond gingen we eens naar de mall. Ik heb al veel Amerikaanse malls gezien, maar deze beats everything. De Easter Bunny was daar en je kon er een foto laten nemen en er waren allemaal ouders met kinderen verpakt als paaseiers (!) in van die schreeuwlelijke overdressed pakjes en jurkjes, er was een treintje dat door de mall reed, en een gigantische indoor schaatsbaan. Dit is echt een uitstap voor de Amerikaanders. We werden er een beetje ziek van. Maar… ze hadden daar een Urban Outfitters. Ok, ik voel me daar altijd een beetje oud, maar hey, een vrouw is gemaakt van meisjes, en ze hebben daar zoooooo coole dinges! We kwamen buiten met een Wild Things pakket: twee t-shirts voor mij, en het boek van Dave Eggers mét vacht. En dat alles voor 32 USD. Ikke heel blij!

Advertenties