Vandaag wordt Pepe begraven. Ik weet dat het een mooie begrafenis wordt, enorm ontroerend en warm en waardig en trots, zoals hij was. Ik vind het verschrikkelijk dat ik er niet bij kan zijn. Ik heb een tekstje geschreven dat mijn mama gaat voorlezen, waarin ik gans mijn hart heb gelegd, voor hem en voor meme en voor mijn ouders en voor de rest van de familie. In gedachten ben ik dicht bij jullie, lieve mensen.

Liefste pepe,

Wat heb ik je graag gezien. Maar dat wist je wel, hé. En ik weet maar al te goed hoe graag jij mij zag. We zeiden het ook vaak tegen elkaar, aan de telefoon. En hoe trots je op me was. Je was mijn Grootste Fan. Alles wat je deed, deed je met passie. Weet je nog, op de lagere school, dat we kroonkurken spaarden om te recycleren? Je trok gans Zele rond om kroonkurken voor je kleindochter, elke maand sleepte ik zakken vol naar school, vol trots, want alles werd gewogen, en ik stond steevast op nummer één met de meeste kroonkurken! Dankzij jou mocht ik telkens mee naar de prijsuitreiking op het stadhuis.

Mijn liefste pepe, wat heb je iedereen die je heeft gekend een grote levensles geleerd: hoe een mens kan houden van het leven. En hoe je nooit de hoop moet opgeven. Hoe vaak zei je niet tegen me: “Mit, wanneer ga je me weer helemaal goed krijgen?” Dat je al in de negentig was, dat zag je toen even over het hoofd.

Wat ben ik dankbaar en gelukkig dat we jou zo lang bij ons hebben mogen houden, met een geest glashelder tot je laatste adem. Dat je Bruno hebt gekend, en Henri hebt zien opgroeien tot een flinke jongen die je zo graag knuffelde. En dat Bruno en Henri jou zo lang hebben gekend, en dat ze weten over wie ik het zal hebben als ik spreek over mijne pepe. Henri heeft erg geweend, toen ik vertelde dat zijn pepe was gestorven. Maar wees gerust, we hebben samen geweend, geknuffeld en getroost. We zullen je allemaal diep in ons hart houden, voor de rest van ons leven.

Liefste meme, wat vind ik het verschrikkelijk dat ik zo ver weg ben, nu je Grote Liefde je heeft verlaten.
Wat zou ik je graag eens goed vastpakken, knuffelen, troosten. Wat waren jullie gelukkig samen! Het is weinigen gegeven en een voorbeeld voor zovelen: samen zo oud worden, nog thuis kunnen blijven wonen, omringd door zoveel liefde en hulp van jullie kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, en vooral, alle twee zo helder van geest. Ik zal voor altijd mooie herinneringen blijven koesteren aan jullie vaak pikante grapjes die jij zo vol smaak vertelde en waar pepe dan –de twinkels in zijn ogen- zo hartelijk om lachte. Wat kon hij mooi lachen, hé meme.

Bedankt, pepeetje, voor die ontelbare mooie herinneringen.

Slaapwel, mijn allereigenste Grote Vriendelijke Reus.

Advertenties