Mijn verblijf in dat gigantisch medisch doolhof in Hosuton zit erop. Het was zwaar werken, lange dagen, van hier naar daar, constant gefocust en met het brein in overdrive. Het was ook emotioneel zwaar, met mijn pepe die is gestorven, en wij zover weg.
Maar ik heb geweldig interessante, innemende en grappige mensen ontmoet. Ik ben hier met open armen ontvangen, en dat doet me telkens weer een beetje duizelen, als dat gebeurt zo ver weg van huis. Ik heb dagen opgetrokken met Grote Madammen en Meneren, die me heel openlijk antwoordden op al mijn vragen, en dat waren er veel, geloof mij. Ik heb twee talks gegeven, die telkens druk bijgewoond waren en waar veel respons kwam, altijd een opkikker.
Ik heb veel gezien, veel geleerd, veel besproken en tot nieuwe inzichten gekomen. Ik heb ook gezien dat we het goed doen in Gent, dat we altijd nog beter kunnen worden, maar dat zo’n groot centrum niet altijd beter is. Dat zij ook dingen van ons kunnen leren.

Daa-aag, lieve mensen uit Houston, ik zie jullie zeker terug!

Houston, Texas

Nu is het tijd voor een beetje vakantie, en dat gaat heel veel deugd doen, voor we ons in Seattle weer in het zweet gaan werken. Het is drie jaar geleden dat ik nog eens écht op vakantie ben gegaan, zo helemaal weg van huis, weg van de zorgen en de beslommeringen, helemaal met mijn hoofd in de wolken en mijn twee mannen heel dicht bij mij. Ik kijk hier zo naar uit, daar hebt ge geen gedacht van. Death Valley, Sequoia’s, Yosemite, here we come!

Advertenties