In onze ogen is er niets doods aan Death Valley. Van een dooddoener gesproken (haha).

Ik sta altijd weer versteld van die woeste, indrukwekkende, steeds veranderende natuur van Amerika. Jongens, jongens wat een pracht. Je rijdt van de ene postkaart naar de andere en dat is een beschrijving die de werkelijkheid geen eer aan doet. Je kan foto’s nemen zoveel je wilt, en b. doet dat fantastisch, maar dat weerspiegelt in niets daar te staan en rondom je heen waarheen je ook kijkt van die geweldige dingen te zien, waar je mond van open valt. Hoe je met water, stenen, zand en groen zoveel verschillende verrassende landschappen kan maken. Vaak waan je je op een andere planeet. Hoedje af voor de Amerikanen dat ze deze natuurpracht zo ongerept en onbezoedeld kunnen houden, ondanks die miljoenen bezoekers elk jaar in de Nationale Parken.

Morgen wachten Sequoia National Park en Yosemite, op een paar mijl van waar we deze nacht slapen…

Knijpt mij nekeer!

Advertenties