Henri haalde vandaag zijn derde Junior Park Ranger Badge: hij is nu Junior Park Ranger van Daeth Valley National Park, Sequioa and Kings Canyon National Parks en Yosemite National Park. Zijn drie badges liggen mooi onder elkaar naast hem op zijn nachtkastje. Hij is er apetrots op. Ik vind het echt ongelooflijk hoe hij telkens weer vol overgave zijn taken vervult (allemaal in het engels, gisteren heeft hij zelfs een verhaal in het engels geschreven!) voor hij zijn eed zweert en de badge in ontvangst neemt. Vanmorgen werd hij in Kings Canyon ingezworen door een oudere ranger wiens grootvader van Maldegem (!) afkomstig was, vanavond was het -net voor sluitingstijd- door een vrouwelijke ranger, die na zijn eed en de overhandiging van de badge een public announcement deed: “Please, ladies and gentlemen, may I have your attention please. We have just welcomed a new junior ranger at the park, Henri. Give him a big round of applause!” Ge had Henri moeten zien blinken toen hij het applaus in ontvangst nam! Maar het meest van al was hij onder de indruk van een Indian die hem toonde hoe ze wapens en speerpunten maakten van onyx. Hij bleef maar herhalen: “Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt!” Niets zo mooi als de verwondering van een kind. En de voldoening dat ge dit als ouder uw kind hebt kunnen geven.

Vandaag zagen we weer prachtige dingen, we stonden vlak onder de indrukwekkende Brideveil Waterfalls, adembenemend om die in al zijn kracht vlak voor je ogen naar beneden te zien storten, en helemaal nat gespetst te worden. Dit was voor mij één van de hoogtepunten van deze reis, waar het gevoel overheerst van zalige overgave: alleen je lichaam en de natuur, al de rest overboord. Lang geleden dat ik mijn hoofd nog zo leeg kon maken en tegelijkertijd over zoveel heb kunnen nadenken. Maar het meest geniet ik met volle teugen van het samenzijn met mijn 2 mannen. Daar is in het ‘echte’ leven veel te weinig tijd voor.

En dan heb ik het nog niet gehad over onze sneeuwtocht langs de giant sequoia’s, waar deze keer General Grant de plak zwaaide, de grazige heuvels met struikjes en boompjes en af en toe een koebeest, het trio (waarvan ik er maar 2 heb gezien, een zilvergrijs en een warm beige) herten dat vlak langs onze auto aan het grazen was, de kleine chickaroo die net voor onze voeten voorbij stoof, en die overheerlijke natuurlijke dennengeur! Alleluja!

Advertenties