Vandaag, 24 april, zou mijn pepe 94 jaar zijn geworden. Ik zou hem gebeld hebben en hij zou met zijn krakerige stem opgenomen hebben, eerst zwakjes maar steeds sterker klinkend van contentement en trots dat zijn kleindochter hem belde vanuit het verre Amerika. We zouden grapjes gemaakt hebben en hij zou geklaagd hebben van zijnen knien en dat er weer vocht in zijn benen zat, en hij zou gevraagd hebben hoe het daar was. En hij zou het aan iedereen verteld hebben die hem die dag proficiat kwam wensen: “Mijn mit heeft gebeld vanuit Amerika!”

Pitjen, ik mis u zo.

Advertenties