Het is hier stil geweest, ik weet het, de zalige verlofdagen zijn voorbijgevlogen, het lijkt alweer zo lang geleden!! Deze week was er eentje van thuiskomen in deze verrukkelijke stad, heel veel werken, ontroerd weerzien met heel veel lieve mensen, en ongelooflijk veel informatie in mijn kopke steken, dat heeft hier al overuren gedraaid. Evenals bepaalde spiergroepen die in het vlakke Vlaanderenland niet moeten worden gebruikt, maar hier in het steile Seattle (en ik kan u verzekeren, de helling van de SCCA building waar ik werk naar ons huisje in Queen Anne is verdomme niet om mee te lachen) onmisbaar zijn, zonder in detail te treden…

Maar ter zake. Ik combineer een fulltime job in de LTFU (long term follow-up, na stamceltransplantatie) met een half-time job in het labo (hey, that sounds familiar ;-)), dus het worden lange lange dagen. Maar ik voel mij goed in de groep, ik zal samenwerken met de drie goeroes in chronische graft-versus-host-ziekte, de afstotingsreactie na een stamceltransplantatie waarbij de afweercellen van de donor de gezonde cellen van de ontvanger (=de patiënt) aanvallen, de meest invaliderende complicatie na een stamceltransplantatie, en één van de belangrijkste redenen van mijn verblijf hier. Me some lucky woman am (pardon my Yoda -heb net met Henri naar de season finale van Star Wars The Clone Wars gekeken).

Advertenties