Is er iets heerlijkers dan met je zoon naar een film kijken, onder een warm dekentje, er helemaal in op gaan, alle twee even erg, op dezelfde momenten lachen en met uw mond open zitten en elkaar vastpakken omdat ge alle twee aanvoelt dat er iets ergs gaat gebeuren, en dan alle twee beginnen tsjiepen gelijk zot omdat dat erge ding wel degelijk gebeurd is, en elkaar nog harder vastpakken en zo verstrengeld het einde van de film uitkijken.

En b. maar verbijsterd kijken (over zijnIPad heen) van “oh, neen, nu zit ik met twee tsjiepmuilen opgescheept…” Tot als hij ontdekte dat dat knappe zangereske ook meedeed, de dag nadien. Serves him right, ons zo uitlachen. Poeh.

Advertenties