Ik lees dezer dagen Cutting for Stone, van Abraham Verghese. Een mooi boek, stond al lang op mijn verlanglijst, inspirerend ook. Hier spreekt een jongen van elf, die door zijn vader (niet biologisch, maar wel in zijn hart) voor het eerst wordt meegenomen naar het ziekenhuis in Ethiopië waar hij werkt als internist/chirurg, en waar hij hem inwijdt in het nemen van een pols.

He invited me to a world that wasn’t secret, but it was well hidden. You needed a guide. You had to know what to look for, but also how to look. You had to exert yourself to see this world. But if you did, if you had that kind of curiosity, if you had an innate interest in the welfare of your fellow human beings, and if you went through that door, a strange thing happened: you left your petty troubles on the threshold. It could be addictive.

Een schoon beeld van de medische professie. Een beetje ook zoals ik het zie.

Advertenties