Vrijdag, June 4 2010, 4 pm, in mijn SCCA mailbox:

Hi Tessa,

This is very last minute but tomorrow the weather looks decent and I would love to take you, your husband and son for little spin in Lake Washington. We have a very fun wakeboard boat which your son will love! We can show him Bill Gates house from the water (guards come out on dock but they don’t shoot ;). He can take a picture to show his friends back home. I know you have much to do but if you have an hour or two tomorrow to spare, let me know. I can pick you up in the boat in Seattle. Lots of docks to meet.

Muff.

Jee-ha, dacht ik, dit zal Henri fantastisch vinden! Hij zaagt al een paar jaar de oren van ons hoofd om zo’n bootje te huren om de Leie op te varen. We deden het ooit eens ter gelegenheid van mijn mama haar verjaardag, een heerlijk warme zondag in augustus 1999, een kleine 2 maand voor Henri besloot de wereld te betreden, ik had -redelijk zwanger als ik was- veel te veel eten klaar gemaakt, dat superlekker was, al zeg ik het zelf (zouden de hormonen daar voor iets tussen gezeten hebben, een soort overlevingsinstinct voor die arme baby, zorgen dat moederken kan koken -het is alleszins weer snel weggeëbd eens Henri eruit was ;-)), en dat was echt een zalige dag. Maar hoe vaak gebeurt het dat het 1. warm genoeg is in Gent, 2. we niets anders te doen hebben en 3. dat alles op een weekend valt? Totnogtoe niet dus, tot grote spijt van Henri. Maar zaterdag genoot hij met volle teugen, het weer was stralend, de omgeving prachtig, het gezelschap lief en grappig en warm (Henri heeft weer een vriend bij, Riley), en onze buik kriebelde als Muff op topsnelheid door Lake Washington scheerde. Jeeeeeeeeeee-ha! Ik dacht dat mijn oorbellekes gingen wegvliegen en in hun vaart een stukje oorlel gingen meesleuren… We zagen het huis van Bill Gates, het huis van Sleepless in Seattle, het huis van één van de Amazon-oprichters, het huis van de ontwerper van de X-Box. Jaja, het zijn geen sukkels die langs Lake Wasington hun optrekje hebben…

Seattle, USA 2010
Mijn geliefde Fred Hutchinson Cancer Research Center gezien vanop het water. Daar slijt ik dus dezer dagen mijn broek. In dit gebouw groeien mijn CMV specifieke kloontjes als kool!

Seattle, USA 2010
Vindt ge dat nu geen coole t-shirt van Henri? ’t Is een echte levensgenieter!

Seattle, USA 2010
Kijk ons eens genieten!

En zondag werden we verwacht bij P. en S., die op Bainbridge Island wonen, voor lunch, en een wandeling doorheen het prachtige en rustige eiland, en een kijkje in het atelier van S. (een fotografe, ze heeft een project met een pop met van die hele grote verschrikte ogen – die ze in allerlei benarde situaties brengt en dan fotografeert “How can you not torture her?” en eentje met raar uitziende virussen die ze zelf maakt in ++++ en dan de muren laat invaderen) en de woodwork shoppe van P. waar hij trots zijn nieuwe hand tools demonstreerde -cool stuff- (zijn nieuwe hobby…). Ze hadden ook een geweldig idee om aan geocaching te doen. Ik had daar al van gehoord, maar nog nooit echt gedaan, en we hebben dus 2 geocaches gezocht en gevonden op Bainbridge Island. Henri was helemaal in de wolken. Daarna heeft hij zijn eigen cache gemaakt die hij The Guarded Treasure heeft gedoopt, een mooie naam voor een prachtige schat. Waar we verder uiteraard niets over verklappen, ge moet zelf maar eens gaan zoeken op Bainbridge Island ;-)) En we hebben al zo’n ideetje voor zijn volgende verjaardagsfeestje…

Advertenties